Documenten‎ > ‎In Memoriam‎ > ‎

IM Jozef van Haver


In Memoriam
Jozef van Haver
(° Wieze 1926, † Herdersem 2009)
Ondervoorzitter van Heemkring Ascania 1987-2002
 
Professor Van Haver kwam uit Wieze, trouwde in Sint-Gillis-Dendermonde met Tina Verschraegen, bouwde en woonde van dan af in Zellik en werd bij de fusie van gemeenten in 1977 Assenaar.

Als hoogleraar doceerde hij algemene taalbeheersing, linguïstiek en fonetiek en orthofonie aan de Hogeschool voor Vertalers en Tolken in Antwerpen, aan de KULAK in Kortrijk en aan de Katholieke Universiteit in Leuven. Jozef van Haver was dé specialist in het correcte Nederlands en studenten die van hem in het Kon. Atheneum in Koekelberg en later in het hoger onderwijs les hebben gekregen, kunnen getuigen dat prof. Van Haver een briljant docent was, een zeer accuraat man en uitnemend taalkundige. Logisch dat hij meewerkte aan de herziening van Van Dales Groot woordenboek
van hedendaags Nederlands.

Was prof. Van Haver beroepshalve taalkundige, volkskunde heeft hem nooit losgelaten. Wie zijn bibliografie napluist merkt dat hij, naast zijn taalkundige bijdragen, naast vele, vele recenties, ook heel wat volkskundige artikels heeft geschreven die vaak aanleunden bij zijn licentiaatsverhandeling, die als
Volksbedevaarten tegen ziekten van mens en dier in West-Brabant, gepubliceerd werd in 1949 in De Brabantse Folklore, of bij zijn doctoraal proefschrift: Nederlandse Incantatieliteratuur. Een gecommentarieerd compendium van Nederlandse bezweringsformules.

Als alom gekend en gewaardeerd volkskundige, voorzitter van de Koninklijke Belgische Commissie voor Volkskunde en secretaris-penningmeester van de Olbrechtsstichting vond Eugeen van den Broeck dat we in Ascania die man ‘moesten binnenhalen’. Eugeen wist hem te overtuigen en zo schreef Professor Van Haver – niemand zou het toen gedurfd hebben hem Jef te noemen – voor ons tijdschrift in 1983 een artikel over
De Sint-Bavokerk in Zellik als volksbedevaartplaats. De volgende jaren schreef Jef van Haver voor Ascania nog twaalf volkskundige bijdragen. Na het ontslag in 1987 van Karel de Bauw als stichtend-voorzitter, koos Ascania een nieuw bestuur. Prof. dr. Jozef van Haver werd toen, samen met Eugeen van den Broeck, ondervoorzitter van onze Heemkring. Van dan af wenste de nieuwe ondervoorzitter dat het plechtige en formele ‘professor’ onder vrienden zou vervangen worden door het gewone volkse ‘Jef’. En zo is het ook gebleven. Jef van Haver was een goede en een gulle ondervoorzitter.

Telkens er in Ascania iets serieus te bespreken viel, nodigde hij het kernbestuur uit om bij hem thuis te vergaderen. Daar werd besloten om een tentoonstelling te houden, om een bijzonder nummer uit te geven, om een daguitstap te organiseren, enz.


Zelf leerde ik Jef van Haver eind de jaren ‘70 kennen bij
Eigen Schoon en De Brabander. Hij was één van de talrijke deelnemers aan de jaarlijkse Gouwdag op 1 mei van dit eerbiedwaardig historisch genootschap. Prof. van Haver ging er door als dé autoriteit op gebied van volkskunde, meer bepaald m.b.t. volksbedevaarten. Wie kon ik beter dan Jef mijn doctoraal proefschrift op taal laten controleren. Jef deed het heel nauwgezet en wees me hier en daar zelfs op een inconsequentie. Ik blijf er hem zeer dankbaar voor. Graag schreef ik dan ook in het Liber Amicorum Jozef Van Haver(1991) voor hem een bijdrage over Het Gasthuis te Asse onder de overste zuster Josine Beeckman, een non, net als Jef, afkomstig uit Wieze.

Na enige jaren verblijf in het RVT in Herdersem dicht bij zijn geboortedorp is Jef van Haver, stilletjes en toch nog onverwachts overleden. Meerdere bestuursleden van Ascania, en vele, vele vrienden waren aanwezig op de begrafenis in de St.-Baafskerk in Zellik. De kerk was veel te klein voor al diegenen die Jef Van Haver nog een laatste groet wilden brengen. Ascania zal zich Jef van Haver blijven herinneren als een wijze ondervoorzitter.

 
Jaak Ockeley,
voorzitter Ascania

Comments