Documenten‎ > ‎In Memoriam‎ > ‎

IM Jeroom Durnez


In memoriam
Jeroom Durnez
(1925-1999)


Jeroom was de enige uit het gezin Cyriel Durnez - Elisabeth Mestdag die na zijn huwelijk in Asse kwam wonen. Eerst een korte tijd op 't Zittert, dan op de Weversstraat, naast zijn vriend "Dolf den drukker" en schuinover "'t Barreeltje", daarna in de oude gendarmerie op de Brusselsesteenweg en sinds bijna 10 jaar op de Marlier (tussen 't gasthuis en 't kerkhof) zoals men die plaats wel eens te Asse omschrijft, of ook nog: dichtbij de Congo (de oude plaatsbenaming van het braakliggend en woest begroeid land tegen de "route" aan).

Jeroom was een echte Assenaar, vergroeid met de gebruiken en de gewoonten van de inboorlingen. Hij verzamelde zowat alles wat over Asse handelde: knipte uit, klasseerde en rangschikte het volgens onderwerp. Hij bezat een ruime collectie rouwprentjes van Assenaren, maar zijn levenswerk was toch wel zijn boek: Herbergen en herberg-leven te Asse, verschenen in februari 1963. Vijf jaar geleden herwerkte hij dit boek, vulde het aan en voorzag het van vele eigen gemaakte foto's, in de reeks Asse vroeger en nu (een uitgave van het gemeentebestuur van Asse) onder de titel Herbergzaam Asse.

In ons tijdschrift Ascania publiceerde hij vele korte bijdragen en cursiefjes... meestal over gebruiken in de herbergen, over volksspelen (meetschieten) en herberg-spaarkassen!

Jarenlang was hij de plaatselijke correspondent bij Het Nieuwsblad en Het Volk.

Waar Jeroom aanwezig was, daar was humor niet ver uit de buurt. Zijn boezemvrienden van de jongste jaren: Charel van Wellemans (Karel Bogaert), Armand van Schaus van Keizers (Armand De Keyser) en Professor Robert van de Zwètten van 't Doenkergat (Robert Van der Elst) missen nu hun vierde man om te filosoferen over alles en nog wat en meestal over Asse van vroeger!

Zijn café-interieur mag gerust een plaatsje krijgen in één der gerestaureerde lokalen van het Oud Gasthuis. Zou "Bij Jeroom" geen mooi uithangbord zijn en een blijvende herinnering aan hem?

Meer dan veertig jaar ben ik reeds zelfstandige drukker te Asse; honderden rouwprentjes hebben wij gedrukt en velen zelf opgesteld... Slechts weinigen zorgden zelf voor de tekst van hun gedachtenisprentje: Jeroom wel; de tekst lag klaar in één van zijn zorgvuldig geklasseerde fardes.

Zoals pastoor Costermans het tijdens de uitvaartdienst zo mooi verwoordde : "Asse verliest met het heengaan van Jeroom een volkse figuur die hield van zijn gemeente en die zich ongekunsteld bewoog tussen notabelen en tussen de gewone "man van de straat".

Wie hem iets vroeg kreeg het - na opzoekingswerk in zijn ruime verzameling - en hij verloor er nooit de glimlach bij.

De laatste weken van zijn leven verloor hij echter zienderogen de levensmoed en levensblijheid die zo kenmerkend voor hem waren : hij vond dat het goed geweest was! Zijn 74ste verjaardag haalde hij net niet. Het geplande feestnummer van het familietijdschrift Durnez, nr. 110, waarvan hij de verantwoordelijke opsteller uitgever en bezieler was, wordt nu wellicht het laatste en meteen ook een uitgebreid "In Memoriam".

Vrij plots ging hij van ons heen. Ons: zijn geliefde familie (waar hij toch zo trots op was, en graag over vertelde) en zijn vele Assese vrienden. Het werd een sobere, doch mooie uitvaartdienst waarop alle "echte" Assenaren aanwezig waren.

Jeroom ... een man die van dit dorp vertelt,
waarin het vuur brandt van de smid,
met humor, die de dagen smelt
tot buurtschap, waarin warmte zit
en stil geloven, saamgesmeed
tot vreugde, die de pijn vergeet.

René De Rop
Asse, 6 maart 1999

Uit tijdschrift Ascania - jaargang 1999-2

Comments