Documenten‎ > ‎Ascania in de pers‎ > ‎

Persoverzicht 2008


Broeder Luc Biesemans overleden
Asse Broeders van Oostakker verliezen hun Congo-expert

In het klooster van de Broeders van de Christelijke Scholen van Oostakker in Asse overleed maandagochtend onverwacht broeder Luc Biesemans. Met zijn 44 jaar missionariswerk was de uit Merchtem afkomstige broeder een grote Congo-expert.

Rudy De Saedeleir

Broeder Luc zou op 1 januari zijn 75ste verjaardag vieren, maar zijn zwakke hart besliste er anders over. Lucien Biesemans, geboren op de Drie Lindekes in Merchtem, woonde sinds juni 2001 in het klooster in Asse, na een verblijf van 44 jaar als missionaris in verschillende delen van Congo. Hij trad in de broedercongregatie van Oostakker in 1951 en studeerde er twee jaar later af als onderwijzer. In 1957 werd hij missionaris in Molegbe, een heel arme streek in de Ubangi (Boven-Congo). In de jaren '60 behaalde hij in Antwerpen alsnog zijn regentaat om in 1966 terug te keren naar Moba (Boudewijnstad), waar hij zich weer een andere inheemse taal eigen maakte. Later trok hij nog naar Kalemie (Albertstad) en Lubumbashi om nadien weer te keren naar Moba en Kalemie. Hij gaf Franse les en was twintig jaar directeur van verschillende secundaire scholen. Zijn zwakke hart verplichtte hem in 2001 terug te keren.

In Asse was hij dicht bij zijn familie in Opwijk en Merchtem. 'Maar zijn hart bleef steeds op Congolees ritme kloppen', getuigt broeder Georges, die nu als laatste broeder van Oostakker overblijft in Asse. 'Broeder Luc maakte in Congo alle oorlogen, invallen en opstanden mee. Hij had een buitengewoon doorzicht op de huidige volksverhuizingen', zegt broeder André Retsin, directeur op rust van het Ascanusinstituut in Asse, de school die aan Oostakker is verbonden. 'Onze school steunde zijn projecten jarenlang financieel met de opbrengst van de missieweek. Luc werd enorm gewaardeerd. Ook toen hij al met pensioen was, werkte hij voort aan de heropbouw van Congo, door naaiateliers op te richten zodat de vrouwen ook een inkomen hadden. Hij was een zeer goede natuurkenner en bijzonder geïnteresseerd in de geschiedenis van Congo. Hij schreef trouwens mee aan een Franstalig boek hierover.'

Broeder Luc werkte de laatste jaren intensief aan een eigen boek over zijn jaren in Congo. Volgens zijn goede Assese vriend René Suys, die zelf 41 jaar lekenmissionaris en ontwikkelingshelper was in Congo, zou het manuscript zo goed als klaar zijn, op de fotoselectie na. 'Het was zijn bedoeling het boek uit te brengen naar het einde van het schooljaar, wanneer broeder Georges en hij definitief naar Oostakker zouden vertrekken', weet Suys. De heemkring Ascania heeft intussen aangeboden om zich verder te ontfermen over de uitgave van het boek.

De uitvaartplechtigheid vindt plaats op zaterdag 27 december om 10 uur in de Sint-Martinuskerk in Asse. Pater Ghislain De Jaeger, een Witte pater uit Varsenare die broeder Luc heel goed kende, zal de homilie brengen. Zijn laatste rustplaats krijgt broeder Luc op het kloosterkerkhof in Oostakker.

Het Nieuwsblad – 24 december 2008

Eeuwenoud huisje gered van sloop

Het 'winkelhuis' aan de Brusselsesteenweg, het oudste huisje van Zellik, gaat, ondanks de geruchten, niet tegen de vlakte. De nieuwe eigenaar wil het pand, dat dateert uit 1755, opknappen met respect voor het authentieke karakter.

Zellik, Wim De Smet

Het winkelhuis naast het politiecommissariaat in Zellik heeft een nieuwe eigenaar. Olivier Filon (38) uit Vilvoorde kocht het vervallen pand en wil er een eigentijdse woning van maken. «We zullen niet aan de mooie buitenkant van de woning raken», vertelt hij. «Ik beschik over de nodige vergunningen en kreeg van Stedenbouw ook de raad om het uitzicht van de woning zoveel mogelijk te behouden. Dat was ik sowieso al van plan. Wie zo'n mooi huisje koopt, moet er nadien geen modern woonblok van maken. De voorgevel blijft dus behouden. Binnenin gaan we wel grondig moderniseren.»

Het winkelhuis is niet beschermd. Volgens de heemkundige kring Ascania is het nochtans een historisch waardevol gebouw. «Het gaat om het oudste huisje van het dorp», weet voorzitter Flor De Smedt van Ascania. «Het is een mooi voorbeeld van de typische lange laagbouw uit de 18de eeuw. Vooral de zandstenen rondboog boven de uitspringende deurlijst is zeer mooi. Boven de deur staan de initialen van de bouwheer en zijn echtgenote. In de steunijzers werd het bouwjaar vermeld.»
Het oude winkelhuis heeft een rijke geschiedenis. De heemkring vreesde lange tijd dat het gebouw zou afgebroken worden en koesterde plannen om een beschermingsdossier op te starten.

Het winkelhuis behoorde destijds toe aan Jeanne Meysman, in de volksmond beter bekend als 'Jeanne van Lijvates'. «Jeanne stierf in 2003 en was toen meer dan 100 jaar oud», vervolgt Flor De Smedt van Ascania. «Het winkeltje was een unicum. Jeanne verkocht hier rieten zetels en stoeltjes, petroleumlampen en wieken, rode zakdoeken met witte bollen en klompen.»

Het winkeltje beleefde een hoogtepunt in 1975. «In dat jaar stapte koning Boudewijn het huisje van Jeanne binnen», vertelt Flor. «De koning kwam hier een rieten hondenmandje kopen. Zijn bezoek was een memorabele gebeurtenis voor de inwoners van Zellik.»

Het Laatste Nieuws – 2 december 2008

Romeins verleden van Asse weer tot leven gebracht

De culturele elite van Asse was vanavond zo goed als voltallig in de bibliotheek en het Oud Gasthuis voor de officiële opening van ‘WEG van het VERLEDEN’, de belangrijkste tentoonstelling ooit in Asse rond zijn Romeinse verleden.

De tentoonstelling is een realisatie van de Onderzoekseenheid Archeologie van de KU Leuven en de Assese archeologische vereniging Agilas.

In beide gevallen is de Assese archeologe Kristine Magermande drijvende kracht. Ook de Fotoclub Asse verzette een titanenwerk door honderden foto's te nemen van alle voorwerpen.

Asse beleefde dan ook enkele boeiende jaren op vlak van archeologie. Zo leverden de twee grootschalige opgravingen in Krokegem door de KU Leuven veel nieuwe informatie op over het Romeinse en het vroegmiddeleeuwse verleden.

Belangrijke vondsten waren een goed bewaard pottenbakkersatelier met twee ovens, de afwateringsgrachten van een Romeinse weg en een geplaveide interne weg van de nederzetting. Voorts vonden de onderzoekers acht graven uit de Merovingische periode met intact aardewerk, kralen en wapens.

Samen met het archeologische materiaal dat in de jaren '50, '70 en '80 in Asse werd aangetroffen en in het bezit is van het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, Agilas en de heemkring Ascania, werden deze vondsten in een boeiende overzichtstentoonstelling gegoten.

Vitrines met voorwerpen, panelen met foto's, tekst en reconstructies laten de bezoekers kennismaken met het Asse van 2000 jaar geleden. Kunstenares Marleen De Smedt geeft het geheel een extra toets met aquarellen met een kunstzinnige indruk van het Romeinse Asse.

De tentoonstelling is tot 23 december open iedere dinsdag van 9 tot 12 uur en van 15 tot 20 uur, op woensdag van 13 tot 18 uur, op vrijdag van 15 tot 18 uur, 's zaterdags van 14 tot 18 uur en 's zondags van 10 tot 16 uur. Op maandag en donderdag is er geen toegang.

Er is voor tien euro een begeleidende catalogus met alle informatie en kleurenfoto's.

Asse Blogt (Het Nieuwsblad Online) - 23 november 2008

Gaston Durnez' jonge jaren in Asse

van Asse blogt door Rudy De Saedeleir

In Friedl’, het zondagse praatprogramma van Friedl’ Lesage op Radio 1, was er afgelopen zondag een - zeker voor de oudere Assenaren - zeer interessante gast: auteur en oud-journalist Gaston Durnez. Van deze eminentie van de Vlaamse journalistiek verscheen enkele weken geleden, bij zijn 80ste verjaardag, de autobiografie ‘Vroeger waren wij veel jonger’.

Zelf omschrijft hij het boek als ‘verhalen over mijn herinneringen die de werkelijkheid weergeven zoals ze zelf willen’. In mei gaf Durnez al een voorsmaakje van dat nieuwe boek tijdens een toespraak voor het Gerard Walschap Genootschap in Antwerpen. De integrale tekst daarvan kunt U hier teruglezen.

Interessant is dat het grootste deel van de herinneringen in dit boek zich afspeelt in Asse. Gaston Durnez, geboren in 1928 in Wervik, was het zevende van elf kinderen van Cyriel Durnez en Elisabeth (Elise) Mestdag. Vier van hen droeg vader Cyriel zelf naar het kerkhof.

Gaston’s grootouders ontvluchtten in 1917 het bezette Wervik naar Asse. Vader Cyriel, op zoek naar zijn ouders nadat hij op de loop ging voor gedwongen tewerkstelling, ontmoette in Asse zijn Elise. Na hun huwelijk keerden ze terug naar Wervik, maar in 1930 woonde het gezin alweer in Asse.

Gaston groeide op bij zijn groottante Fine wat hem meteen een 'thuis' en een 'tons' ('ten onzent') opleverde. Zijn lagere school doorliep Gaston bij de broeders in de Sint-Martinusschool.

In Asse behoorde hij, samen met zijn oudere broer Jeroom, in 1953 tot de stichters van de heemkring Ascania. Van het gezin van Cyriel en Elisabeth was Jeroom (1925-1999) trouwens de enige die na zijn huwelijk in Asse kwam wonen. Jeroom zou ook altijd een verstokte Assenaar blijven.

Gaston verhuisde in het midden van de jaren ’60 naar Lier, aangetrokken door José De Ceulaer en Frans Verstreken, waarmee hij in 1972 het Felix Timmermans Genootschap oprichtte. Intussen woont Gaston Durnez al dertig jaar in Itegem (Heist-op-den-Berg), maar bij speciale gelegenheden komt de auteur nog wel eens zijn oude Assese vrienden opzoeken.

Asse Blogt (Het Nieuwsblad Online) - 29 oktober 2008

Sint-Martinuskerk heeft pinakels terug

ASSE Het hoogkoor van de Sint-Martinuskerk is opnieuw versierd met acht pinakels. Die torenvormige versieringen verdwenen meer dan honderd jaar geleden. Ze werden bij de aan de gang zijnde restauratie in ere hersteld.

Rudy De Saedeleir

De grootschalige buitenrestauratie van het hoogkoor (noordkant), de kruiskapel, het zuidtransept en de zuidgevel (kant Kerkplein) en de westgevel (hoofdingang) aan de hooggotische centrumkerk is al een jaar aan de gang en verloopt zeer vlot. Een groot deel van de stellingen kon al worden opgeborgen. Wellicht kunnen de buitenstellingen al in de lente definitief weg.

Opvallend is dat het hoogkoor, dat dateert uit de periode 1430-1450, sinds kort opnieuw acht zogenaamde pinakels heeft. In de gotiek werden pinakels niet alleen gebouwd als torenvormige versieringen. Ze dienden ook om het gewicht van de steunberen te vergroten.

'Er bestaat slechts één foto, wellicht daterend van eind 1800, begin 1900, waarop te zien is dat er op het hoogkoor wel degelijk pinakels stonden op de steunberen', licht Flor De Smedt van de heemkring Ascania toe. 'De foto dook op in 1971, in de heruitgave van het standaardwerk Histoire des environs de Bruxelles van Alphonse Wauters. Vermoedelijk werden de pinakels weggenomen in 1905, bij de bouw van de huidige grote torenspits. Voor de huidige restauratie en de reconstructie van de pinakels heeft men zich op die foto gebaseerd.'

Ook de spuwers aan de uiteinden van de steunberen werden intussen grondig schoongemaakt. 'Die spuwers vormen een geheel met het blok waaruit ze werden gebeeldhouwd', zegt De Smedt. 'Het zou beter zijn geweest de spuwers en het blok in hun geheel te vervangen, maar dat zou het kostenplaatje van de restauratie ontzettend de hoogte hebben ingejaagd.'

Het Nieuwsblad - 25 oktober 2008

Heemkring Ascania lanceert eigen nieuwsbrief

van Asse blogt door Rudy De Saedeleir 

Enkele nieuwtjes uit het altijd oerdegelijke Ascania-huis, de oudste heemkundige kring van Vlaams-Brabant én met het grootste heemkundige archief van West-Brabant.

Vanaf 25 september is het documentatiecentrum van Ascania iedere laatste donderdag van de maand gesloten. Het documentatiecentrum is iedere donderdagavond te bereiken van 18 tot 21 uur. Het bevindt zich Z5 Mollem 30 (vroeger Assesteenweg 39)– ook bekend als het nieuwe gebouw van de gemeentelijke werkliedencentrale. Dat is in de wijk Waarbeek, naast Syntra (Vormingscentrum voor zelfstandigen en KMO) en in de omgeving van het rusthuis Levensdroom en het vroegere Hof ter Waarbeke.

Ascania is ook op zoek naar werkende leden en bestuursleden. Geïnteresseerden nemen contact op met Flor De Smedt, Mollestraat 9, 1730 Asse, tel. 02-452.72.60.

Tot slot: Ascania start ook met een eigen digitale nieuwsbrief om alle liefhebbers van heemkunde nog sneller te kunnen bereiken. Inschrijven kan via de website van Ascania, maar we hebben de inschrijvingsmodule voor uw gemak hier even gekopieerd (U ontvangt dan een mail die U wel nog moet bevestigen).

Asse Blogt (Het Nieuwsblad Online) - 20 augustus 2008

Pater Joris Spanhove 70 jaar priester

Pater Joris Spanhove van de Missionarissen van het Heilig Hart in Walfergem viert vrijdag 8 augustus zijn zeventig jaar priesterschap. Gezien zijn gezegende leeftijd – 95 jaar – houdt hij de viering in beperkte kring. Het jubileum wordt enkel rustig herdacht in de kloostergemeenschap, luidens een mededeling in het parochieblad

Wij willen Joris Spanhove via deze weg vandaag al feliciteren, want officieel werd het priesterschap hem toegediend op 7 augustus 1938 in Leuven.

Pater Spanhove is zonder twijfel een van de monumenten van de congregatie met kloosters in Asse, Borgerhout, Beernem, Herent en Beek-Bree. Vooral zijn heemkundige verdiensten voor Asse en Brabant zijn nauwelijks te overschatten.

De heemkring Ascania wijdde in 1988 - bij Spanhove's 75ste verjaardag - al eens een speciaal nummer van haar tijdschrift aan de geboren Meetjeslander. Alleen al de opsomming van zijn publicaties omvatte zestien bladzijden. In 1981 werd Spanhove geridderd in de Leopoldsorde, wat volgens zijn confraters maar een zwakke erkenning was van zijn verdiensten.

Pater Joris werd in 1913 geboren in Sleidinge als oudste van tien kinderen van een kleermakersgezin. Al in 1925 kwam hij naar het seminarie in Asse-Walfergem.

‘Ik heb eigenlijk altijd geweten dat ik pater zou worden’, zei hij daarover. ‘We waren thuis heel erg gelovig. Moeder bad elke avond samen met haar tien kinderen. En vader was al even christelijk. De burgemeester mocht aan de deur staan, mijn vader stopte niet met werken. Maar kwam de pastoor langs, dan liet hij meteen alles vallen en kwam mee praten.

Een missionaris – in de echte betekenis – werd hij echter niet. ‘In het laatste jaar van de opleiding moest je je baard laten groeien om aan te geven dat je graag missionaris wilde worden. Dat was toen de code. Ik wilde zeer graag naar de missies, en dus liet ik mijn baard staan. Maar nog voor het schooljaar ten einde was, had de overste al gezegd: Spanhove, scheer u maar. U gaat niet naar de missies. We hebben u nodig op school. En zo is het gebeurd dat ik 25 jaar in het onderwijs stond.’

Na zijn priesterwijding werd hij in Walfergem benoemd als leraar retorica. Hij gaf vakken als godsdienst, Latijn en geschiedenis en ook een tijdje Nederlands. ‘Aan mijn leerlingen heb ik de bijnaam 'De Spaai' te danken’, herinnerde hij.

Ook als professor geschiedenis en gewestproost van de BJB (de toenmalige boerinnenjeugd) liet hij in West-Brabant op duizenden mensen een onuitwisbare indruk na.

Zijn devies was: tot elk goed werk bereid. ‘Dat devies volgde hij met diepe verantwoordelijkheidszin trouw zijn hele leven lang’, getuigde zijn confrater pater Joris Vlamynck zaliger in 1988.

In de zomer van 2003 tipte ik Spanhove bij collega Paul Demeyer voor diens artikelenreeks ‘Afrit 9’. In dat interview zei hij onder meer: ‘Mijn hele leven woon ik in een ruimte met één, soms twee kamers. Ik heb ook bijna niets van persoonlijke bezittingen. Ik ben een gemeenschapsmens. Ook daarom ben ik in het klooster gegaan. Ik vind het formidabel zoveel met anderen samen te zijn: samen bidden, samen eten, samen ontspannen.’

Asse Blogt (Het Nieuwsblad Online) - 7 augustus 2008

Boek en website op komst over Jan Heymans

van Asse blogt door Rudy De Saedeleir

Er is een boek en website in voorbereiding over Terheidenaar Jan Heymans, alias Jan van Tistmieënboer. Jan Heymans (1901-1997) was boer, filosoof en flamingant. Hij had zijn boerderij in de Notstraat. Kleinzoon Koen Heymans is al een tijdje bezig met het verzamelen en verwerken van de vele schrijfsels van zijn grootvader zaliger. 
Zo wordt het Boek van Jan Heymans aangekondigd als een uniek document met de geschiedenis van het geslacht Heymans, vele oude verhalen over Terheide en de mensen, en - natuurlijk - over zichzelf.

Een deel van die teksten is al te proeven via de website www.familieheymans.net . Het zijn momenteel voornamelijk nog de teksten die Jan Heymans publiceerde in het tijdschrift van de heemkring Ascania. Enkele van die teksten stonden al langer op de website van Ascania, maar er zijn ook prachtige teksten bij die nog niet eerder op het net stonden, zoals De Putberg, de Molens van Terheide en de Ezelsstoet van Terheide. Nog een vijftal andere teksten worden aangekondigd.

Onder ‘lees verder’ halen we voor U het artikel ‘De boer die sterft nooit’, vanonder het stof. Eugeen Van den Broeck schreef die hommage in Ascania in 1991, bij de 90ste verjaardag van Jan Heymans.

Zowel Jan als Eugeen overleden in 1997.

Asse Blogt (Het Nieuwsblad Online) - 6 augustus 2008

Volksfeest voor 250 jaar kerk

MOLLEM De Sint-Stefanuskerk in Mollem bestaat 250 jaar en de parochie viert dat op zaterdag 31 mei en zondag 1 juni. Het feestweekend wordt ingezet op vrijdag 30mei om 19.30 uur met de opening van een tentoonstelling over de geschiedenis van de parochiekerk. De tentoonstelling 'Kerkschatten' loopt in de Sint-Stefanuskerk en is toegankelijk op zaterdag van 14 tot 18 uur en op zondag van 11 tot 17 uur. Waardevolle stukken worden aan het publiek getoond dankzij de medewerking van de heemkring Ascania, Mollemse vrijwilligers en de gemeente Asse. Op zaterdag om 15 uur wordt op het kerkplein in groep een zes kilometer lange wandeling langs de Mollemse kapelletjes ingewandeld. Op zondag is er om 10 uur een dankviering, gevolgd door een dorpsfeest met Breughelbuffet in de tuin van de pastorij. Er is ook een kinderrommelmarkt en iedereen kan zich uitleven met volksspelen. (rds)

Het Nieuwsblad - 29 mei 2008

Eeuwfeest voor klooster Walfergem
Komende jaren duidelijkheid over bestemming gebouw

Asse - De Missionarissen van het Heilig Hart vieren hun honderdjarig verblijf in Walfergem. Vandaag zijn er nog vijf paters en twee broeders. 'Binnen de twee jaar moet duidelijk worden wat er met het klooster gaat gebeuren', zegt vice-provinciaal Cooreman.

Rudy De Saedeleir

Honderden mensen zakten af naar het klooster en de school in Walfergem waar activiteiten waren opgezet door de school, vandaag de Sint-Martinusscholen ASO, en de heemkring Ascania. Onder meer de oude slaapvertrekken van het internaat werden uitzonderlijk nog eens opengesteld en er was ook een gereconstrueerde klas met de toenmalige schoolbanken. Al waren het wel niet de echt originele, want Walfergem gebruikte destijds speciale eigen banken.

In Asse noemt men het klooster gemeenzaam het MSC, afkorting voor Missionaires du Sacré Coeur. De congregatie, waarvan het Belgische hoofdhuis in Borgerhout is, werd in de 19de eeuw gesticht door de Franse priester Jules Chevalier en telt vandaag nog 86 Belgische missionarissen, van wie er nog steeds achttien actief zijn in Afrika en Brazilië. De Assese school en het bijhorende klooster starten in september 1908 als de Apostolische School, later het Missieseminarie en nog later het Ascanuscollege.

Ook vandaag lopen de gangen van het klooster en de school nog door elkaar. Tijdens de viering werd ook vooruitgekeken naar het tijdperk dat er geen religieuzen meer zullen zijn in Walfergem. 'Het klooster komt zeker niet leeg te staan', zegt vice-provinciaal Herman Cooreman. 'We trekken voluit de kaart van de school, daar hebben we letterlijk honderd jaar ons Latijn ingestoken. Tussen dit en uiterlijk twee jaar moet duidelijk worden hoe die evolutie zich zal aftekenen.' 


Het Nieuwsblad - 29 april 2008

Met Ascania naar Zeeland
 
ASSE De jaarlijkse kunsthistorische daguitstap van heemkring Ascania gaat dit jaar op zaterdag 17 mei naar Zeeland, met bijzondere aandacht voor Aardenburg, Middelburg, Veere en de Deltawerken. Op het programma staan het heemmuseum en de Sint-Bavokerk in Aardenburg, het vernieuwde Zeeuws museum, wandelingen naar het Fort Rammekens en het middeleeuwse Veere en een rit langs de Deltawerken. Het ontbijt wordt gegeten in Aardenburg, de broodjesmaaltijd in Middelburg, de avondmaaltijd in het restaurant Golden Tulip in Zevenbergen. De prijs bedraagt 55 euro, alles inbegrepen. Inlichtingen bij Jaak Ockeley 02- 452.53.73 of Flor De Smedt 02-452.72.60. (rds) 

Het Nieuwsblad - 25 april 2008

Ziekenhuis neemt notariaat in

Asse - Het statige notarishuis op de Markt in Asse wordt volgend jaar ingenomen door het OLV-ziekenhuis. Het huis is eigendom van het ziekenhuis. Omdat de OLV-campus met plaatsgebrek kampt, wordt het aflopende huurcontract met notaris Koen De Puydt niet verlengd. Hij verhuist naar het leegstaande politiecommissariaat twintig meter verderop.

Wim de smet

Notaris Koen De Puydt en zijn tien medewerkers nemen vanaf 1 januari volgend jaar hun intrek in het leegstaande politiecommissariaat op de hoek van de Vironstraat en de Kerkstraat. De notaris huurt het gebouw al twee jaar. «We weten al langer dat het ziekenhuis plaats tekort heeft», zegt Koen De Puydt. «We vreesden daarom dat de huidige huurovereenkomst, die eind dit jaar afloopt, niet zou verlengd worden. Het huidige notariaat sluit perfect aan bij de campus. Toen de politie twee jaar geleden haar gebouwen verliet, hebben we geopteerd om het commissariaat aan te kopen.»

Heringericht 

Momenteel is een aannemer in het oud-commissariaat aan de slag om de volledige binneninrichting met de grond gelijk te maken. «Het gebouw wordt grondig heringericht», vervolgt de notaris. «Op de dakverdieping en in de kelder worden onze archieven ondergebracht. Op het gelijkvloers komt een ontvangstruimte. De overige niveaus worden ingericht als kantoorruimte voor de tien personeelsleden. Het is jammer dat we het notarishuis moeten verlaten, maar dit is een degelijk alternatief.»

Geen twee minuten leeg 

Welke diensten het ziekenhuis wil onderbrengen in het notariaat, is nog niet duidelijk. «We werken momenteel aan een globaal masterplan voor de hele ziekenhuissite», zegt campuscoördinator Filip Van Vaerenbergh. «Het ziekenhuis heeft af te rekenen met plaatsgebrek, dus zal het gebouw geen twee minuten leeg staan. Wellicht kan het gebouw worden verbouwd voor de doktersconsultaties. Maar zekerheid hebben we daar nog niet over. Eerst willen we alle diensten in kaart brengen.»

Schilderwerken 

Het notarishuis geldt als een van de mooiste gebouwen van de Markt. Het is geen beschermd monument. «Het heeft onvoldoende historische waarde om in aanmerking te komen voor bescherming», zegt Sylvain Pelicain van heemkringAscania. «Maar binnen in het gebouw zijn waardevolle schilderwerken aangebracht op de deuren. Die schilderwerken zijn het werk van kunstschilder Julien Vastersavendts en dateren van het begin van de vorige eeuw», geeft Pelicain aan. «Het gebouw deed na de Tweede Wereldoorlog ook dienst als verpleegsterschool.»

Het Laatste Nieuws - 15 april 2008

Cinema Elisabeth herleeft in heemkring
Lilian Goossens geeft projectiekamer nieuwe toekomst

Asse - Dankzij Lilian Goossens, dochter van de laatste cinema-uitbaters van Asse, krijgen de twee projectoren van de al 25 jaar gesloten Cinema Elisabeth een plekje bij de heemkring Ascania en in de nieuwe gemeentelijke bibliotheek.
'Het Assese filmpubliek hield vooral van actie, er moest veel in gevochten worden of het was niet goed' Lilian Goossens 

Rudy De Saedeleir

De projectiekamer van Cinema Elisabeth wordt binnenkort door Victor Van der Slagmolen, een ervaren geluidstechnicus, gedemonteerd en verhuist dan naar de heemkringAscania. Eén projector gaat naar de inkomhal van de bibliotheek. Op 15 september zal het precies 25 jaar geleden zijn dat Cinema Elisabeth op de Steenweg in Asse, op de hoek met het Rodenbachsteegje, definitief de deuren sloot. De cinema, die in het begin heel even 'Cinema Albert in zaal Elisabeth' heette, heeft 63 jaar bestaan.

De eerste vertoningen in de zaal, toen nog van stomme films met live pianobegeleiding, vonden plaats op 29 en 30 september 1920 en waren een initiatief van Louis Goossens. Maar het is zijn neef Pierre Goossens die decennialang vereenzelvigd zou worden met de Cinema Elisabeth, de grootste en bekendste van de Assese bioscopen. Hij hield er echter plots mee op toen in 1983 zijn vrouw, Virginie De Bondt, overleed. 'We hebben de lopende contracten uitgedaan', herinnert zijn dochter Lilian zich nog. 'Ik heb nog zes maand de kassa gedaan. De stoelen zijn later uit de zaal gehaald, maar de rest, ook de projectiekamer is altijd onaangeroerd gebleven. De projectoren zijn nog intact en werken nog.'

De projectiekamer was het terrein van haar vader, moeder deed de kassa. 'Er waren ook begeleiders om de mensen naar hun plaats te brengen en Jean Vermoesen (Jeanke Cinema, die nu in het OCMW-rusthuis verblijft, red.) ging tijdens de pauze rond met de frisco's', zegt Lilian. 'In de zaal stonden 320 stoelen, maar met de banken aan de zijkanten erbij kon er gemakkelijk 350 man binnen. De zondag was altijd de topdag met vertoningen om 14 uur, 16.30 uur en 19 uur. Toen stond het volk tot buiten aan te schuiven. Bij topfilms draaiden we vier dagen per week. Op woensdagnamiddag was er een vertoning voor de scholen en één keer per maand gaf de filmclub een vertoning van een minder commerciële film.'

In die tijd werden niet enkel de films, maar ook de affiches gehuurd. 'Die werden dan opgehangen in de cafés en de cafébazen kregen in ruil enkele gratis tickets, maar enkel voor de maandagvertoning', vervolgt Lilian. 'In Asse hadden we echter een zeer strenge filmliga. Borsten en billen op de affiches moesten altijd worden overplakt, waardoor we vaak schadevergoeding moesten betalen bij het opnieuw inleveren van de affiches. Schunnige films geraakten hier nooit door de keuring. Toen we de film De Gouden Stad vertoonden, werden we door de pastoor in de kerk gebrandmerkt als de "Duivelsschuur". Maar de cinema zat wel afgeladen vol. Een paar jaar later werd dezelfde film in de parochiezaal vertoond en was het ineens geen slechte film meer.'

In de zaal kwamen tijdens de kermis ook tal van Vlaamse sterren optreden. 'Ray Franky, Jimmy Frey, Will Tura, Jo Leemans, Burt Blanca waren hier kind aan huis.' Het Assese filmpubliek hield vooral van actie, weet Lilian nog. 'Westerns, de Tarzanfilms, Laurel & Hardy, dat waren bij ons de echte toppers. En Ben Hur natuurlijk. Er moest veel in gevochten worden of het was niet goed.' 


De inhuldiging van de projectiekamer in de heemkring is gepland voor zondag 13 april, tijdens de Erfgoeddag. Er wordt een programma aan gekoppeld met stomme films, live begeleid op piano en René De Rop vertelt om 15 uur de geschiedenis van de Cinema Elisabeth. 

Het Nieuwsblad - 19 maart 2008

Werkliedencentrale in gebruik
Ruim vijfduizend vierkante meter werkruimte

ASSE - Met flink wat vertraging hebben de 75 gemeentelijke werklieden van Asse gisteren definitief hun intrek genomen in hun ruime, nieuwe werkliedencentrale in de bedrijvenzone van Mollem. 
 
Rudy De Saedeleir

De verhuisplannen lagen al in de kast sinds december 2004, toen Asse de kans zag om dit vroegere pand van 5.300vierkante meter van Vemoflex aan te kopen voor 2 miljoen euro. Vemoflex zelf verhuisde naar de vroegere gebouwen van Nestlé. Met de aankoop van de gemeente werden in één beweging ook de huisvestingsproblemen opgelost van de heemkring Ascania, het gemeentelijke archief en de toneelkring Harlekijn.

De nieuwe centrale bestaat uit vier loodsen, waarvan de eerste is opgedeeld in twee bouwlagen. Op de gelijkvloerse verdieping bevinden zich de volledig vernieuwde burelen, een eetzaal, kleedkamers, sanitair, douches en een EHBO-lokaal. De verbouwingen gebeurden zo goed als volledig in eigen beheer, goed voor een bedrag van 350.000euro. De tweede loods omvat de werkplaats met schrijnwerkerij, de lasplaats, de loodgieterij, het elektriciteits- en schilderlokaal en het magazijn voor de verkeerssignalisatie. Ook de autowerkplaats moet daar nog komen, maar dat is een klus voor binnenkort, net als een fietsenstalling en een afdak voor de huisvuilwagens, die buiten blijven staan. Machines en in beslag genomen goederen krijgen voortaan onderdak in de derde loods. Het volledige wagenpark, ruim dertig voertuigen, wordt ondergebracht in de vierde loods. De opslag van bouwmaterialen en te verbruiken materialen (zand, zout, keien, hout, compost) gebeurt buiten in boxen. Ook nadars worden buiten verzameld.

De gemeente heeft geen plannen om de vroegere werkliedencentrale in de Nerviërsstraat - Caytan of het vellekenskot in de volksmond - te verkopen. De loods wordt verder gebruikt om minder gebruikte goederen op te slaan en wellicht krijgen ook de jeugdverenigingen er plaats om er hun tenten te bewaren. De oude bijgebouwtjes langs de kant van de Nerviërsstraat worden op termijn wel afgebroken. Intussen is ook volop de verhuizing bezig van het gemeentelijke archief, dat nu nog voor een groot deel op de zolder van het oud-gemeentehuis ligt. Dat moet volledig manueel gebeuren. Het nieuwe archieflokaal is bijna 1.000vierkante meter groot. 


Het Nieuwsblad - 1 maart 2008

Menselijke resten wellicht van vroeger kerkhof

ASSE Bij een bodemonderzoek op het Kerkplein werden vrijdag menselijke resten gevonden. Dat maakte de politie gisteren bekend. Een firma voert een bodemonderzoek uit tussen het Kerkplein en de Nieuwstraat. Op die plaats werd vorige zomer de vroegere drukkerij Van Achter gesloopt, in afwachting van de komst van de nieuwe residentie Stockhausen. Bij de graafwerken werd een schedel en nadien een gewricht en twee botresten gevonden. De politie voert een onderzoek naar de vondsten, maar gaat er van uit dat het waarschijnlijk om resten gaat van het vroegere kerkhof van Asse. Flor De Smedt van heemkring Ascania is helemaal niet verwonderd van de vondst. 'Het kerkhof strekte zich in die richting uit tot waar zich nu de Sint-Martinusstraat bevindt en het grensde onmiddellijk aan de tuintjes van de toenmalige huisjes in de Nieuwstraat', weet De Smedt. 'Die plannen bestaan nog. Er werd op het kerkhof begraven tot 1941. In 1952 is het volledig ontruimd in het kader van de grote wegenaanleg in Asse-centrum, met onder meer de Bloklaan en de Arsenaalstraat. De resten van de graven die niet verhuisden werden toen samen in een put gegooid.' (rds) 

Het Nieuwsblad - 26 februari 2008

Documenten

Comments