Documenten‎ > ‎Ascania in de pers‎ > ‎

Persoverzicht 2007




Agilas 

De archeologische erfgoedvereniging Agilas krijgt, in navolging van heemkring Ascania, een eigen lokaal in het gebouw van de technische dienst in Waarbeek. De vereniging zal er een deel van haar collectie in onder brengen. (rds) 

Het Nieuwsblad – 13 december 2007


  
Eerherstel voor vergeten pastoorsgraf
Pater Hugo 'ontdekt' graf eerste pastoor van Terheide

ASSE - De graven van de eerste twee pastoors van Asse-Terheide, Jan Baptist De Witte en Jan Baptist De Wael, worden in ere hersteld. Het scheelde weinig of beide graven waren verdwenen zonder dat iemand er erg in had. 
 
Rudy De Saedeleir

Met Allerheiligen, tijdens het bezoek aan het kerkhof na de misviering, wees een parochiaan pater Hugo De Bauw op het bestaan van het graf van Jan Baptist De Witte (1826-1902), de eerste pastoor van Asse-Terheide. 'Het ligt voor de Calvarieberg, het derde graf links als je voor het kruis staat', situeert pater Hugo, sinds 1987 de zesde pastoor in de 143 jaar oude parochie. 'Ik had nog nooit van het bestaan van het graf gehoord en ook in de kerkfabriek wist niemand er nog van. Er staat enkel een oude, anonieme steen op het uiteinde van het graf met een onleesbaar geworden tekst. Het graf is in barslechte staat en er stond zelfs een plaatje van de gemeente op dat het zou worden weggenomen. Dat konden we niet laten gebeuren.'

Pater Hugo vertelde in de mis van zijn ontdekking en deed een oproep om het graf te herstellen. 'Het schijnt dat hij een grote forse man was, maar zeer beminnelijk en hij presteerde enorm veel voor Terheide', zegt De Bauw. 'Indien iemand toevallig een foto heeft van hoe het graf oorspronkelijk was, vraag ik om mij die te bezorgen.' Ook het graf van De Witte's opvolger, Jan Baptist De Wael, stichter van de broederschool en pastoor van Terheide van 1902 tot 1938, bleek op de gemeentelijke lijst te staan van graven die zouden worden verwijderd. Dat graf, een tombe, is wel nog in redelijke staat.

Burgemeester Koen Van Elsen (CD&V), zelf Terheidenaar in hart en nieren, beloofde intussen aan pater Hugo dat de graven niet zullen verdwijnen en allebei in samenwerking met de kerkfabriek in ere zullen worden hersteld. 


Doordrijver 

Historicus Jaak Ockeley, nog een geboren en getogen Terheidenaar, bevestigt dat het anonieme graf van pastoor De Witte is. 'Ik wist van de plaats, maar niet dat het graf dreigde te verdwijnen', zegt Ockeley. 'Op de anonieme steen staat Genadige Jezus, geef hem de eeuwige rust, amen. De Witte was een man van 1,85 meter, zeer eigenzinnig en een doordrijver. In Terheide werd hij door iedereen op handen gedragen. Hij kreeg het in 1864 van kardinaal Sterckx en de liberale minister Bara gedaan dat Terheide, zeer tegen de zin van Asse, een zelfstandige parochie werd, met een eigen kerkfabriek. Ook bij de bouw van de kerk, die op 30 oktober 1867 werd ingewijd, stak hij mee de handen uit de mouwen.'

'De Witte, die ook stichter was van de zusterschool, lag in ruzie met de pastoor van Asse en dat kwam de Terheidenaren, die altijd al afwilden van het Assese juk, goed uit', weet Ockeley. 'In Asse werd De Witte verketterd. Ze hebben in de buurt van de Putberg ooit een pop, die De Witte moest voorstellen, verbrand. In 1868 vroeg de pastoor zelfs om van Terheide een zelfstandige gemeente te maken, maar daar heeft hij naast gegrepen. Die lange brief, met uitgebreide argumenten, is bewaard in het Bisschoppelijk Archief.' 


Het Nieuwsblad 24 november 2007


 
Zonen eren Jules 'den Baas' Bogaert
Meester Juul was grootste Assese filantroop van vorige eeuw

ASSE - Precies vijftig jaar na zijn dood verschijnt een boek over de grote Assese filantroop Jules Bogaert. 'Nooit voordien en ook nadien heeft een Assenaar dergelijke nooit aflatende inzet getoond op velerlei vlak', zegt René De Rop. 

Rudy De Saedeleir

Den Baas, noemden de kinderen hem. Meester Jules Bogaert was van 1925 tot 1954 schoolhoofd van de toenmalige gemeentelijke jongensschool in de Neerstraat. Zijn naam dook eind vorig jaar op in de herinnering, ter gelegenheid van de ingebruikname van de fonkelnieuwe bibliotheek in Asse. Bogaert was immers in 1927 de stichter van de allereerste Assese bibliotheek 'Al Groeiend Bloeiend' die, samen met de iets later opgerichte bibliotheek van de Broederschool, uiteindelijk de fundamenten zou vormen voor de huidige gemeentelijke openbare bibliotheek.

Jules Den Baas was daarnaast ook de grote bezieler en drijvende kracht achter talrijke verenigingen en initiatieven als Winterhulp, het Sint-Vincentiusgenootschap, het Davidsfonds, het toneelgezelschap Uit Houe Trouwe, het syndicaat De Zorgzame Hopboeren, de Katholieke Filmliga, de Christelijke Onderwijzersbond Asse en - samen met Eugeen Van den Broeck - de eerste Hopduvelfeesten in 1956. 


Moeder 

Op 24 september zal het precies vijftig jaar geleden zijn dat Jules Bogaert overleed aan de gevolgen van een longontsteking. Hij was 68. Bij die gelegenheid verschijnt bij de heemkring Ascania het boek Meester Jules Bogaert, geschreven door zijn zonen Herman en August Bogaert. 'Eind vorig jaar stootte ik toevallig op de interessante website van Ascania', vertelt Herman. 'Ik dacht een paar velletjes over hem vol te schrijven maar het is een boek geworden.'

Tot zijn aangename verrassing bleek Ascania over een rijk archief te beschikken met vele brieven en documenten van en over Jules Bogaert van 1917 tot 1957. 'De grote verdienste van het boek is dat het treffend weergeeft hoe het onderwijs er toen aan toe ging en hoe de maatschappij toen leefde', vindt Gust Bogaert. 'De geanimeerde strijd met de Broederschool en later de dramatische teloorgang van de gemeenteschool in de Neerstraat door de concurrentie van de Staatsschool in de Nieuwstraat, dat zijn verhalen die alle Assenaren van boven de zestig nog levendig herinneren.'

Dat hun vader een filantroop was, hebben de vijf kinderen in het gezin Bogaert aan den lijve ondervonden. 'De armoede in die jaren was enorm', vervolgt Gust. 'Vader was een zeer strenge, diepchristelijke man die er zijn levensopdracht van maakte om de armen te helpen. Het raakte hem niet dat moeder het met vijf kinderen intussen moest rooien met het - in die tijd nog heel armzalige - loon dat hij als onderwijzer kreeg. Later heeft hij als stichter van het Christelijk Onderwijzersverbond enorme druk uitgeoefend op de gemeentebesturen om de onderwijzers beter te betalen. Hij was ook voogd van elf kinderen. Hun scholing volgde hij van nabij. Naar het huiswerk van zijn eigen kinderen keek hij nooit om.' 


Principes 

De zonen Bogaert bekennen dat ze bij het samenstellen van het boek hun ogen meermaals hebben opengetrokken van verbazing. 'Dat vader bijna veertig jaar schatbewaarder is geweest van De Zorgzame Hopboeren, daar hebben wij thuis nooit iets over geweten.'

Zijn fundamentele christelijke principes kwamen het meest tot uiting in de door hem opgerichte bibliotheek in de school in de Neerstraat en de Katholieke Filmliga, waarvan Bogaert jarenlang voorzitter was. 'Met een vijfkoppige commissie gingen ze 's vrijdags vooraf de films bekijken in de twee cinema's die Asse toen telde. Blote borsten en billen moesten zonder pardon worden afgeplakt of geknipt. Al werkte dat meestal omgekeerd, want hoe meer kritiek de Filmliga gaf op een film, des te meer volk er kwam kijken.'

Als kind van zijn tijd drukte het schoolhoofd een onuitwisbare stempel op de Vlaamse ontvoogding in Asse. Het meest aangrijpende hoofdstuk wordt gewijd aan Winterhulp Asse, dat werd opgericht bij het begin van de Tweede Wereldoorlog. Winterhulp zamelde geld, kleren en voedsel in en verdeelde die aan wie het nodig had. 'Een zeer delicate en moeilijke opdracht, want wie leed toen geen armoede?', stelt Gust het retorisch. 'Aan Winterhulp heeft hij zich uiteindelijk kapot gewerkt. Als er in het putje van de winter goederen werden afgehaald om te worden verdeeld - vaak kolen of slam (koolgruis) - bleef hij zelf achterin op de camion zitten om zeker te zijn dat er niets zou verdwijnen.' 


Huldeportret in nieuwe bibliotheek
 
Het boek over meester Jules Bogaert wordt voorgesteld op maandag 24 september om 19.30 uur in de bovenzaal van de nieuwe bibliotheek aan de Huinegem in Asse. Er is onder meer een panelgesprek, gemodereerd door Alfons Vastersavendts en panelleden Frans Goossens, René De Rop en Flor De Smedt, die de meester allemaal nog van dichtbij hebben gekend. Bij die gelegenheid zal ook een portret - een kopie van het schilderij van Karel de Bauw -worden onthuld. Het is een eerbetoon aan de oprichter van de eerste bibliotheek in de gemeente, tachtig jaar geleden. Het boek telt 290 bladzijden en telt ook tientallen heemkundige foto's. Het kost 19 euro en is vanaf 15 september te koop in de Standaard Boekhandel, Steenweg in Asse. (rds) 

Het Nieuwsblad – 8 september 2007


  
Villa Onze Rust geeft een heerlijk cottage-gevoel

ASSE Asse-centrum telt tal van bijzondere woningen uit het begin van vorige eeuw. Die worden zondag gebundeld in een erfgoedwandeling, waarbij een gids een rondleiding verzorgt van ongeveer twee uur. Een van die gidsen is de onverwoestbare Flor De Smedt, de voorzitter van de heemkring Ascania. Enkele van die oude statige patriciërswoningen hebben tegenwoordig een publieke functie, zodat het daar ook mogelijk is om een blik binnen te werpen. Naast het bekende Huis Kurth (Stationstraat) en het kasteel Vijverbeek (Nieuwstraat) is de Villa Onze Rust (Muurveld 38) een aanrader.

'Villa Onze Rust werd in het kadaster ingeschreven in 1915, maar is waarschijnlijk enkele jaren ouder', zegt Flor De Smedt. 'De stijl is een mengeling tussen een Engels landhuis (cottage) met flarden art nouveau. Vrij uniek is de smeedijzeren omrastering, een soort balkon, op de nok van het dak. De schouwen en de lambrisering zijn nog helemaal intact, maar van de blaffeturen, de openklapbare luiken aan de ramen, blijven enkel nog de soldaatjes over. Binnenin is er een schouw met een medaillon in geschilderd en een tweede monumentale schouw, ook met een schilderij.'

Villa Onze Rust was tientallen jaren een privé-woning, maar over de bewoners is weinig geweten. Later deed het gebouw lange tijd dienst als het meisjesinternaat van het atheneum in de Nieuwstraat. De villa is intussen al geruime tijd eigendom van de gemeente. Het OCMW startte er in de jaren '90 met een dienst geestelijke gezondheidszorg. Die dienst ging nadien op in de vzw Ahasverus, die er nog steeds is gevestigd. De geleide erfgoedwandeling start in het Oud Gasthuis om 11, 14, 15 en 16 uur. Inschrijven kan via 02-454.19.81. 

Het Nieuwsblad – 7 september 2007


  
Tumor velt bezieler Hopduvel
Wilfried Van den Broeck (67) schenkt lichaam aan de wetenschap

Asse
Wilfried Van den Broeck, de bezieler van de Hopduvelfeesten in Asse, is donderdagmiddag overleden in zijn woning in de Terlindenstraat. Van den Broeck kreeg vorige maand te horen dat hij een uitgezaaide, kwaadaardige tumor had. Hij verkoos euthanasie boven een pijnlijke lijdensweg. De Vlaamsgezinde beeldhouwer, die in tal van verenigingen actief was, werd 67 jaar.

Wim De Smet

Wilfried Van den Broeck was een begrip in Asse. Hij was de man die de Hopduvelfeesten zeven jaar geleden nieuw leven inblies. Van den Broeck volgde in de vroege jaren '60 een opleiding als beeldhouwer aan Sint-Lucas in Brussel. Na zijn studies ging hij aan de slag bij de overheid en werd hij een van de leidende figuren om het Wemmelse cultuurcentrum De Zandloper uit te bouwen.
 
enthousiasme 

In Asse verwierf Van den Broeck bekendheid door zijn sociaal engagement. Vooral de Hopduvel kon hem begeesteren. Zijn vader, Eugeen Van den Broeck, was de geestelijke vader van de Hopduvelfeesten. Zoon Wilfried zette die traditie met veel enthousiasme voort. Daarnaast was hij ook actief bij Adoptiedorpen Roemenië, in de cultuurraad, bij het buurtcomité Terlinden en bij de heemkundige kring Ascania.

Vorige maand, op 12 juni, kreeg Wilfried Van den Broeck te horen dat hij aan terminale kanker leed. De tumor had zich uitgezaaid in zijn hele lichaam. «Wilfried kreeg te horen dat ook chemotherapie geen uitstel, laat staan een oplossing, zou betekenen», zegt zijn echtgenote Greet Huyghe. «Hij besliste daarom om zelf afscheid te nemen, nu hij nog bij volle verstand was. Omdat de kanker ook zijn longen had aangetast, was hij bang om 's nachts te stikken.»
 
afscheidsviering 

Wilfried Van den Broeck had al geruime tijd gezondheidsproblemen. «Hij kreeg al drie hartinfarcten», vervolgt Greet Huyghe. «Hij klaagde al langer over ademhalingsproblemen, maar vermoedde dat die klachten het gevolg waren van zijn zwakke hart. Dat bleek uiteindelijk niet de enige oorzaak.»

Hoewel Wilfried Van den Broeck een zeer christelijke en Vlaamsgezinde opvoeding kreeg, liet hij in zijn testament opnemen dat hij geen kerkelijke begrafenis wilde. Hij schenkt zijn lichaam aan de wetenschap. Gisteren kwamen medewerkers van de Vrije Universiteit Brussel het stoffelijk overschot ophalen. Op 28 september heeft er een afscheidsviering plaats in het cultureel centrum in Zellik. Daar zullen ook enkele van Wilfrieds gedichten worden getoond, die de voorbije maand werden opgenomen. 

Het Laatste Nieuws - 14 juli 2007


  
Vastersavendts 

In het nieuwste nummer van het heemkundige tijdschriftAscania brengt auteur René De Rop in 32 bladzijden het verhaal van zeventien telgen uit de familie Vastersavendts, die in Asse generaties lang befaamde organisten en muzikanten voortbracht. (rds)

Het Nieuwsblad - 26 juni 2007


  
Daniël heeft eindelijk zijn brandweerarchief
Asse Waardevolle stukken lagen jaren op zolder

Vijfentwintig jaar nadat Daniël Horlait zijn eerste archiefstukken van de Assese brandweer begon te verzamelen, beschikt het 122 jaar oude korps eindelijk over een eigen brandweerarchief, een slaapkamer groot. 

Rudy De Saedeleir

Daniël Horlait, zelf al een kwarteeuw brandweervrijwilliger in Asse, richtte de voorbije maanden in stilte de vroegere slaapkamer van kapper Mario in als brandweerarchief. De vroegere woning van de kapper grenst aan de brandweerkazerne en werd enkele jaren geleden door de gemeente onteigend voor het Hopmarktproject. De benedenverdieping werd intussen ingepalmd door de parkeerfirma OPC, maar de bovenverdieping staat als technische ruimte ter beschikking van de brandweer. In de kamer kregen de vele honderden archiefstukken van het Assese korps een plaats, gaande van lansen, koppelstukken en kledij tot foto's, krantenartikels, brevetten en vlaggen.

'Veel van die kaders hingen vroeger in het arsenaal maar ze werden na verloop van tijd op zolder gekegeld', zegt Horlait. 'Nadien hingen ze nog een tijdje in de grote zaal, toen de gemeenteraden daar plaatsvonden. Maar toen de zaal een leslokaal werd, vloog alles weer naar de zolder. Ik drong al lang aan op een archiefkamer, uit eerbied voor de geschiedenis en omdat veel stukken een enorme waarde hebben als didactisch materiaal. Sommigen vreesden dat ik met het materiaal naar de heemkring Ascania zou trekken maar dat lag nooit in mijn bedoeling. Dit is materiaal van hier, dat hier thuishoort.' 


Koper 

'Aan elk stuk is een verhaal verbonden', vervolgt Daniël. 'Zo hebben we het diploma van de wedstrijd voor brandweerpompen tijdens de Wereldtentoonstelling in Gent in 1913. Asse haalde er de twee prijs in de categorie handpompen. De deelnemende ploeg was met handpomp en al de trein opgestapt van Asse naar Gent. Op de terugreis nam een deel van hen verkeerdelijk de trein naar Antwerpen. Die mannen hebben daar eerst nog eens goed de bloemetjes buitengezet en zijn pas twee dagen later thuisgekomen.'

Hoewel in het archief ook heel wat koperwerk ligt, is van het originele koperwerk van honderd en meer jaar geleden weinig of niets over. 'De brandweermannen mochten dat oude koper destijds verkopen om met de opbrengst deel te kunnen nemen aan internationale sportwedstrijden. In 1973 en '77 werd Asse zelfs twee keer Europees kampioen met de sportploeg. Elk korps had toen ook een eigen muziekkorps. In enkele gevallen bestaan die zelfs tot vandaag.' Het brandweerarchief - een museum wil Daniël het niet noemen - is enkel open op aanvraag voor groepen en bij speciale gelegenheden, zoals de brandweerjogging of de erfgoeddagen. 


Het Nieuwsblad - 16 juni 2007


  
Kasteel Walfergem te boek
Asse Vier auteurs schrijven geschiedenis familie Delvaux
 
In Asse wordt begin september een lijvig boek voorgesteld over het kasteel van Walfergem, het oudste van de nog bestaande kastelen/landhuizen in de gemeente. Dit landgoed is sinds 1830 verbonden met de familie Delvaux. Het boek gaat terug tot de 13de eeuw.

Rudy De Saedeleir

Delvaux is een naam die in Walfergem en Asse klinkt als een klok. De naam wordt al generaties vereenzelvigd met het kasteel van Walfergem, maar minder bekend is dat de stamboom teruggaat tot een van de Zeven Geslachten, de adellijke kringen die onder het ancien regime eeuwenlang de touwtjes in handen hielden over Brussel. In het kasteel van Walfergem, toen nog een hofstede, verbleven ook de stamvaders t'Kint, tak van Mollem-Brussel (1654-1699) met Arnoult t'Kint en Joos t'Kint, de stamvader alle t'Kints (de oude tak).

'Een vijftal jaar geleden was een lid (Thierry) van de familie t'Kint de Roodenbeke op zoek naar schilderijen van aanverwanten en kwam zo bij ons terecht', vertelt Raymond Delvaux, de huidige kasteelbewoner en medeauteur van het boek. 'Hij bezorgde me de eerste elementen van een afstamming van de familie t'Kint. Die kenden we in de familie enkel door een familieportret van de echtgenote van een voorvader, Laurent-Joseph Delvaux. Hij bracht me op de gedachte om wat opzoekingen te doen over ons landhuis in Walfergem en zijn opeenvolgende bewoners.'

Raymond kwam voor zijn opzoekingen terecht bij Felix Meurisse, de Assenaar die vijf jaar geleden al een lijvig en zeer geslaagd naslagwerk publiceerde over het (reeds jaren verdwenen) kasteel van Waarbeek, dat zich in vogelvlucht maar enkele kilometers van het domein van Delvaux bevond. 'Felix had dus al heel wat ervaring in aanpak, vormgeving en de te raadplegen bronnen', aldus Raymond. Het duurde dan ook niet lang of het medewerkersteam werd ook uitgebreid met Flor De Smedt, voorzitter van de heemkring Ascania en gewaardeerd om zijn uitzonderlijke kennis van het oude schrift, en Bodegemnaar Frans Jozef Van Droogenbroeck, gekend om zijn grondige kennis van de hoogmiddeleeuwse geschiedenis van onze streek. De auteurs ploegden zich vier jaar door stapels informatie, burgerlijke en notariële akten, plannen en andere documenten in het eigen, driehonderd jaar oude archief van de familie Delvaux, maar ook in het archief van de familie t'Kint en t'Kint de Roodenbeke, in de Koninklijke Bibliotheek, in het Rijksarchief te Brussel, Anderlecht en Beveren, in het archief van de stad Brussel, van de heemkring Ascania en talrijke andere instellingen. 

Bestelling van Napoleon 

Al het basismateriaal, liefst 12.000 opnamen, werd vastgelegd op cd of dvd. De zowat driehonderd meest interessante documenten, plannen, schilderijen en voorwerpen worden als illustraties in kleur toegevoegd aan het boek. Bij die illustraties zit onder meer ook een factuur aan Napoleon. Twee van diens vrouwen lieten blijkbaar hun kant maken in de kanthandel die een Delvaux toebehoorde.

'Globaal kun je stellen dat de geschiedenis van de familie vertrok vanuit militaire carrières en ze nadien meer hun weg vond in de juridische ambten', zegt Frans Van Droogenbroeck. 'Vanaf Laurent Joseph zitten we in de wereld van de Belgische haute finance, de latere Société Générale. Hoewel Laurent Joseph oorspronkelijk nochtans een Orangist was en in 1830 zelfs op de loop moest in Brussel. Zijn komst naar Walfergem valt dus zeker niet toevallig samen met de Belgische onafhankelijkheid. In die tijd was het kasteel eerder een refuge, een buitenverblijf, en resideerde de familie in Brussel. Hij was ook een kleinzoon was van de Vlaamse beeldhouwer Laurent Delvaux (1696-1778). We vinden Laurent Joseph zelfs terug bij de stichters van de ULB, de Franstalige vrije universiteit van Brussel.'

Het landgoed in Walfergem stond van de 13de tot de 17de eeuw toponymisch gekend als het Hof te Huseghem, niet te verwarren met de Huinegem waar het kasteel van Waarbeek stond. Op het huidige kasteel van Walfergem staat 1729 als datum, maar waarschijnlijker is dat die datum slaat op een eerste renovatie. 'We vermoeden dat de echte bouwdatum rond 1710 moet worden gezocht', zegt Flor De Smedt. 'Op zich is het kasteel exemplarisch voor alle kasteeltjes rond Asse. Het had toen, net als de meeste kasteeltjes, ook een eigen huiskapel. Een kasteel was, in een tijd met enkel lemen hutjes, synoniem voor een stenen huis. Men noemde het toen het Speelgoed van de familie t'Kint.'

Het boek van bijna 850 bladzijden wordt officieel voorgesteld op de Open Monumentendag, zondag 9september in het Oud Gasthuis in Asse. Tot 31juli kan het boek worden besteld tegen een voorintekenprijs van 42euro. Na deze datum kost het boek 48euro. Intekenen door storting op bankrekening 001-5200757-81 van Raymond Delvaux met vermelding: boek Asse - Kasteel Walfergem. 

 
Het Nieuwsblad - 13 juni 2007


  
Broekooi wordt (per ongeluk) 'Broeikooi'

Zellik
De industriezone Broekooi in Zellik is door een stom toeval (tijdelijk) van naam veranderd. Omdat alle namen van de industriezones in Asse de voorbije jaren een zonenummer kregen, moesten er nieuwe straatnaamborden worden gemaakt. Een bedrijf uit Dendermonde maakt die. Maar de zetduivel sloeg toe en zo werd de naam Broekooi vervangen door Broeikooi, waardoor de industriezone haast de uitstraling van een kuikentjesfabriek krijgt. «We zijn op de hoogte van de fout», meldt schepen van Mobiliteit Andre Van Droogenbroeck (SP.A). «De aannemer gaat op eigen kosten de bordjes vervangen. De bordjes hadden vorige week al vervangen moeten zijn, maar door een probleem bij het bedrijf kan dat pas volgende week.»

De naam Broekooi, de juiste benaming voor de industriezone, is volgens de heemkundige kring Ascania afgeleid van een woord dat Waalse steenkappers in de 12de eeuw gaven aan het terrein, waar ze witte zandsteen ontgonnen. «Broekooi ligt trouwens naast Piermont», weet Flor De Smedt van Ascania. «Een 'pierre' is een steen en het woord 'mont' betekent berg. Tot in de jaren '50 stonden hier twee pachthoven. Daar blijft er nu nog eentje van over.»

Het Laatste Nieuws – 1 juni 2007


  
Jaarmarkt voor het eerst in manege

MOLLEM De piste aan de paardenmanege van Patrick Hutse aan de kerk van Mollem is vandaag, zaterdag 19 mei, voor het eerst het toneel van de Mollemse jaarmarkt.

De jaarmarkt wordt gehouden op de nieuwe locatie om de kramen dichter bij elkaar te houden en omdat het afzetten van de Kouter voor steeds meer problemen zorgt op gebied van brandveiligheid. Het gebeuren, georganiseerd door het Jaarmarktcomité Mollem in samenwerking met de Landelijke Gilden Mollem- Bollebeek, start om 14 uur met de prijskampen voor dieren en met optredens van lokale dansgroepen en straatmuzikanten. Er zijn ook huifkartochten. De hoofdschotel wordt een optreden van de covergroep Plane Vanilla om 22 uur, met discobar voor en na het optreden. Ook de KWB-Mollem draagt opnieuw haar steentje bij aan de dorpskermis. Samen met de heemkring Ascania wil de KWB verrassen met een tentoonstelling over het Mollem van vroeger. De oproep in Mollem om de heemkring een handje te helpen, viel overigens niet in dovemansoren. Zowel oudere als jongere Mollemnaren vonden fraaie schatten op hun zolder. Onder meer een Jozefbeeld uit de vroegere kloosterkapel werd opgediept en ook 'Den schoenmaker' van Mollem haalt zijn gerief nog eens boven. Naast Ascania komt ook Assenaar Jan De Mulder naar Mollem met zijn uitgebreide collectie taksplaten. Voorst stelt Opwijkenaar Bernard Carteus een deeltje van zijn collectie miniatuurtreinen op. Het KWB-gebeuren vindt plaats in zaal 't Kloosterhof en is toegankelijk op zaterdag 19 mei van 14 tot 20 uur en zondag 20 mei van 15 tot 19 uur. (rds) 

Het Nieuwsblad - 19 mei 2007


  
Ascania naar Luik en Voeren 

ASSE De elfde jaarlijkse daguitstap van heemkring Ascania gaat op zaterdag 12mei naar Luik en Voeren. Op het Nederlandstalig gegidste programma staat een wandeling door het historische centrum van Luik, bezoeken aan de abdij van Val-Dieu en het fort Aubin-Neufchâteau. Er is ook een rondrit in Voeren. De inwendige mens wordt verzorgd in Le Théatre du Pain in Luik en voor het warme avondmaal wordt aangeschoven in het Gasthof Blanckthuys in 'sGravenvoeren. Inschrijven (55 euro) bij Jaak Ockeley: 02-452.53.73. (rds)

Het Nieuwsblad - 24 april 2007


  
Erfgoeddag eert Katterveirent

Ook de Erfgoeddag in Asse op zondag 22 april besteedt aandacht aan de aparte geschiedenis achter Katterveirent-kermis. Heemkundige Frans Goossens brengt om 10.30 uur een lezing en tentoonstelling onder de noemer Café Heimwee in het nieuwe documentatiecentrum van de heemkringAscania in de industriezone van Mollem (het vroegere gebouw van Vemoflex, naast Syntra). ,,In Katterveirent, daar kenden ze er echt iets van. Daar kwam heel Asse op af'', vertelt Goossens. ,,Boontje kwam uit een goede stal van slimme handelaarsdie niet te lui of te tam waren om de handen uit de mouwen te steken. Alle vedetten van die tijd passeerden er de revue in de tent van de Wutte Vos. In de lezing keer ik zelfs terug tot de periode voor Wereldoorlog II, toen het gehucht nog meer dan twintig cafés telde. Toen begon de kermis pas op maandag, omdat op Paaszondag geen kermis mocht gevierd worden.'' De nieuwe lokalen van Ascania zijn op 22 april de hele dag open. Om 16.30 uur houdt ook René De Rop een lezing met tentoonstelling over Karel de Bauw en zijn ,,Koppen van bij ons''. (rds) 

Het Nieuwsblad - 5 april 2007


  
Uitvaart

In de Sint-Martinuskerk vond de uitvaart plaats van Lode Vande Perre. In 1953 was hij de stichter van de heemkringAscania, waarvan hij ook een tijdlang secretaris was. Vande Perre was ook decennia lang actief in de Vlaamse ontvoogding. Hij werd 89. (rds)

Het Nieuwsblad - 20 maart 2007


  
Plannen voor gasthof in Bekkerzeel duiken weer op

ASSE Het schepencollege geeft een negatief advies voor een nieuwe aanvraag om naast de kerk van Bekkerzeel een gasthof te bouwen. Monumenten en Landschappen heeft dit keer geen bezwaar tegen het project. Vijf jaar geleden was het andersom. 

Bekkerzeel, de kleinste deelgemeente van Asse, was in 2001 en 2002 reeds het toneel van een discussie of er naast het Sint-Godarduskerkje een hotel mocht komen dat drie keer zo groot zou zijn als de kerk. Het project werd ingediend door de NV Villas Fantasia, de firma achter de twee kilometer verder gelegen salons Waerboom in Groot-Bijgaarden. 

Het dorp reageerde verdeeld, met petities voor en tegen het project. Uiteindelijk was het de heemkring Ascania die de plannen verhinderde. De heemkring haalde een oud gemeentelijk dossier boven om de kern van Bekkerzeel te laten erkennen als beschermd dorpsgezicht. In februari 2003 was die bescherming een feit en moesten de plannen voor een gasthof worden opgeborgen. Tijdelijk althans. 

In februari vorig jaar dook een nieuw openbaar onderzoek op met een aangepast plan voor een gasthof. Weer klommen dertig omwonenden in de pen tegen het project, maar nog voor het schepencollege zich kon uitspreken trok Villas Fantasia de plannen in, om ze eind vorig jaar opnieuw in te dienen. 

Het belangrijkste verschil met de oorspronkelijke plannen is dat het gasthof, dit keer met restaurant, iets kleiner uitvalt, en dat langs de straatzijde ook twee woningen zouden komen. ,,Het is een verkapte manier om het aantal gastenkamers in totaal toch op een twintigtal te kunnen houden'', vermoedt schepen van Informatie André Van Droogenbroeck (As.Pro). 

Uiteenlopende adviezen 

Tegen de plannen kwamen opnieuw zeventien bezwaarschriften binnen. In tegenstelling tot vijf jaar geleden besliste het schepencollege de aanvraag negatief te adviseren. ,,Vandaag heeft Asse zijn gemeentelijk ruimtelijk structuurplan en dat omschrijft Bekkerzeel als een landelijke woonkern. Dit project is gewoon onverenigbaar met hoe wij Bekkerzeel zien in ons structuurplan'', zegt Van Droogenbroeck. ,,De architectuur van het voorgestelde nieuwe gasthof is erg strak en breekt bruusk met de aanpalende woningen. Bovendien wordt het perceel bijna volledig volgebouwd en komt de bouwlijn veel dieper dan de huidige woningen in de omgeving.'' 

Vreemd genoeg heeft Monumenten en Landschappen, dat eveneens een advies moest uitbrengen, geen bezwaar tegen een strakke architectuur naast de beschermde kerk. Het enige aspect waar deze administratie nog over valt is de kleur van de buitenpleister. Het dossier gaat nu naar Stedenbouw, dat uiteindelijk moet beslissen over de vergunning. (rds) 

Het Nieuwsblad - 17 januari 2007

Documenten

Comments