Documenten‎ > ‎Ascania in de pers‎ > ‎

Persoverzicht 2003



Ongeveer 200 inwoners schreven een boek vanaf 1800
Schrijvers van Asse verzameld
 
De heemkring Ascania sluit dit weekend haar feestelijke 50ste jaar af met een uitzonderlijke tentoonstelling rond Assese schrijvers. Sinds de uitvinding van de boekdrukkunst hebben zo'n 200 Assenaren op een of andere manier (minstens) een boek geschreven.
 
door Rudy DE SAEDELEIR
 
Met deze tentoonstelling, verspreid over drie zaaltjes in het pas geopende Oud Gasthuis, brengt Ascania een idee van wijlen Luc Ebrard uit 1963 tot uitvoering. ,,Luc was bibliothecaris en hij had destijds als eindwerk een analytische bibliografie gemaakt van alle schrijvende Assenaren tussen 1800 en 1960'', zegt Ascania-voorzitter Flor De Smedt. ,,Dat werk blijkt zelfs na 40 jaar nog steeds ongelooflijk accuraat. Via een gemeentelijk project is het later aangevuld tot 1981, zodat wij enkel nog moesten speuren naar de schrijvers van de jongste 20 jaar.''
De lijst auteurs in de meest brede zin, van romanciers en dichters over (vooral) heemkundigen tot wetenschappers en godsdienstigen, blijkt uiteindelijk zo'n 200 namen lang.
,,De voorwaarde was dat ze minstens een zelfstandig boekwerk op hun naam moeten hebben, want alle Assenaren verzamelen die ooit een bijdrage leverden aan kranten of tijdschriften is al helemaal onbegonnen werk'', weet doctor-historicus Jaak Ockeley en zelf auteur van historische werken.
Bij de bekendste namen behoren ongetwijfeld Aster Berkhof, Johan Anthierens (die een tijdlang in Asse woonde), Gaston Durnez, Jeroom Durnez en Josse De Pauw. Ook van Wies Moens wordt aangenomen dat hij zijn ,40 dagen oorlog' grotendeels in Asse heeft geschreven. Het gros van de werken is echter heemkundig werk, dat daardoor meestal vanzelf verbonden is met het 'huis' Ascania. De productiefste onder hen is ongetwijfeld pater Joris Spanhove. En dan zijn er de gelegenheidsauteurs, zoals sportjournalist Ivan Sonck of de Assese dokter Ringoet, die auteur blijkt van weinig bekende dichtbundels.
Het oudste bekende werk van een (vermoedelijke) Assenaar is een theologisch werk van Petrus de Rivo. Het wordt ingedeeld bij de ,wiegendruk', boeken van voor 1500. Op de tentoonstelling is daarvan dan ook 'slechts' een kopie van het voorblad aanwezig. Maar er is wel een minuscuul boekje uit 1708 met het oudste originele verhaal van het Heilig Kruys, de bekende legende die verbonden is aan de Kruisborrekapel. Verder werd een tiental niet-Assenaren weerhouden omdat ze belangrijke werken schreven over Asse, zoals het bekende toponiemenboek van Jan Lindemans en Jan Verbesselt's 'geschiedenis van Asse'.
,,Schrijvers van bij ons'' in het Oud Gasthuis, Gemeenteplein, Asse. Open zaterdag 13 en zondag 14 december van 14 tot 19 uur.
 
Woordenboek van het Asses is klaar
 
Feestvarken van het Asses schrijversweekend, al past dat woord eigenlijk niet bij de warme, elegante man die hij is, wordt ongetwijfeld Lode Pletinckx, die vanavond officieel het langverwachte en even monumentale (832 bladzijden) 'Het Woordenboek van het Asses', aan het publiek voorstelt. In dit eerste volledige woordenboek van de West-Brabantse taal worden 12.000 woorden en honderden uitdrukkingen en spreekwoorden verklaard. Het bevat tevens een register dat vanuit de standaardtaal verwijst naar het dialectwoord, en het verwijst ook telkens naar de fonetische en fonologische processen die in het Asses werken. Gastpreker Gaston Durnez zal om 20 uur de openingstoespraak verzorgen. De auteur zal zaterdag en zondag aanwezig zijn om zijn werk te signeren en om een exemplaar te overhandigen aan de zowat 500 voorintekenaars. Het boek is in beperkte oplage te koop voor 46 euro. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 13-12-2003
 

 
De "koninklijke" Sportvrienden
 
Wemmel - Vier Vlaams-Brabantse verenigingen, waaronder ook één uit Wemmel, bestaan vijftig jaar en mogen zich vanaf volgende week donderdag "koninklijk" noemen. Dan krijgen ze hun brevet van de de gouverneur, de gedeputeerden en de provinciegriffier van Vlaams-Brabant. De winnaars zijn:
* De koninklijke vereniging "vzw De kleine Handbalspelers Kokejane" uit Herne.
* De koninklijke "Heemkring Ascania" uit Asse.
* De koninklijke Wieler- en Toeristenclub "De Sportvrienden van 't Kapelleke" uit Wemmel.
* De koninklijke vereniging "Poppentheater Tijl" uit Tienen. (VDCL)
 
Het Laatste Nieuws - 05-12-2003
 

 
WEEKTIPS
Devotieprentjes in Asse
 
De Zellikse Em. Prof Jozef Van Haver, ondervoorzitter van Assese heemkring Ascania, brengt vrijdag een lezing onder de noemer ''Voor U, beminde gelovigen, het rijke Roomse leven in Vlaanderen''. Ascania stelt bij deze gelegenheid uit zijn verzameling een aantal devotieprentjes tentoon. Voor de tentoonstelling, in samenwerking met Davidsfonds-Asse, wordt een vrije bijdrage gevraagd die integraal zal worden overgemaakt aan de Vrienden van de Sint-Martinuskerk, voor de restauratiewerken aan de kerk
Vrijdag 26 september om 20 uur in de zaal Emmaus, Kerkstraat 5 in Asse. De expositie is ook te bezoeken op zaterdag 27 en zondag 28 september, van 10 tot 12 uur en van 14 tot 18 uur.
 
Het Nieuwsblad - 23-09-2003
 

 
Lode Pletinckx is klaar met Het Woordenboek van het Asses
,,Dialect veel rijker dan standaardtaal''
 
In december verschijnt Het Woordenboek van het Asses, het langverwachte levenswerk van Assenaar Lode Pletinckx (63). De 800-bladzijden dikke kolos wordt het eerste volledige woordenboek van de West-Brabantse streektaal, waarin 12.000 woorden en honderden uitdrukkingen en spreekwoorden worden verklaard. Uniek aan het werk is de klapper, een register dat vanuit de standaardtaal verwijst naar het dialectwoord, en de verwijzing naar de fonetische en fonologische processen die in het Asses werken.
 
door Rudy DE SAEDELEIR
 
Een woordenboek dat pretendeert volledig te zijn, de Assenaar zou zeggen dânn têt nogal (die durft nogal)?
 
Lode Pletinckx: ,,Ja, maar dânn dat ni têt, hêit niet (wie niet waagt, niet heeft). In een woordenboek vergader je brokken en ik inventariseer de brokken van het Asses en het West-Brabants nu toch al meer dan veertig jaar, al sinds mijn studententijd. Ook ons radioprogramma (Dialectofoon, iedere zondagmorgen van 10 tot 11 uur op radio Viva, 106.4) gaat al zo'n twintig jaar mee, waardoor een breed netwerk van dialectcorrespondenten ontstond. Het was voor mij een ongelooflijke luxe om via dit instrument al die bouwstenen te kunnen verzamelen. Dat deed nog niemand in Vlaanderen. Jammer genoeg, eigenlijk.''
 
Je boek wordt al zo'n tien jaar aangekondigd.
 
,,Aaitgestéld is ni verloorn, hé. Zolang er in Dialectofoon week na week opmerkelijke parels van dialectwoorden bleven opduiken, zou het voorbarig geweest zijn al een woordenboek uit te brengen. Kijk maar naar mijn gewaardeerde collega Frans Peetermans. Die heeft van zijn Guuks naderhand een tweede deel moeten uitbrengen. Dat wilde ik vermijden. Pas vorig jaar kreeg ik het gevoel dat we rond raakten en het tijd werd voor de eindredactie. Ook in dat proces heb ik volop de radio ingeschakeld. Allicht zal hier of daar nog wel een vergeten parel opduiken, maar het is veel waarschijnlijker dat veel woorden intussen al jaren dood en begraven zijn, samen met de mensen die ze spraken.''
 
Dialect en het Algemeen Nederlands hebben het lang slecht met elkaar kunnen vinden.
 
,,Ik wil zeker niet prediken, maar dialect is niet de koetertaal waarvoor het vaak wordt versleten. Waar de standaardtaal zeer onvolledig is, moet ik vaststellen dat ons dialect een formidabel en uniek systeem is. Het is veel rijker omdat het veel ouder is. Het Nederlands heeft slechts 32 klanken, het Asses 52. Ik verwijs graag naar het Gotisch, de oudste geschreven Germaanse taal. Zo is in ons dialect de Germaanse tweeklank bewaard gebleven, zoals in stieën (steen), afkomstig van het Gotische Stein. Men heeft destijds het dialect geviseerd, maar men vergiste zich van vijand. Niet het dialect was verantwoordelijk voor het gemis aan kennis van de algemene taal, wel de zwakke schoolstructuren van die tijd.''
 
Is een woordenboek over de taal van de gewone man ook bestemd voor de gewone man?
 
,,In mijn geval is dat zeker de betrachting. Zo probeer ik het filologisch aspect toegankelijk te maken voor de eenvoudige man door er een rubriek aan toe te voegen over de belangrijkste processen, fonetisch en fonologisch, die in het Asses werken. Dat zijn er zo'n dertig. Een typische wet in het Brabants is bijvoorbeeld de dubbele d, die bij ons een r wordt. Zoals in wedden (w-rn) en vodde (vorre). Ook vrijwel uniek is de klapper achteraan: honderd bladzijden met kernwoorden in de standaardtaal, met de verwijzing naar de dialectvorm. Wat het boek ook nuttig maakt voor andere regio's.''
 
,,Florquin trapte op mijn hart''
 
,,Herinner je nog het belerende vingertje van professor Joost Florquin, destijds in Hier spreekt men Nederlands ? Zo zie ik nog steeds het beeld van die oude man, met zijn pijp in de hand en gezeten naast de Leuvense stoof, terwijl hij zegt: de moeër zoidt. Waarop Florquin dan, in zijn plechtige, wat misprijzende stijl: ,,Fout natuurlijk, dat moet zijn: de waterketel kookt .'' Daar trapte hij op mijn hart. Die oude man werd belachelijk gemaakt, terwijl wat hij zei taalkundig veel waardevoller was: die moeër is immers afkomstig van moor (neger) en betekent dus zwartgeblakerd. Het bewijst dat wij in Vlaanderen wisten wie de Moren waren.''
 
Asse staat vol stoemeriken
 
We grasduinden al even in Pletinckx' woordenboek. Kent u deze al?
kataait : zondag die kermisweek afsluit. 't Was op ne kataait. Mét kataait was 't è(l)têd bal. (katuit; oorspr. kat-uit (-de-ton), verwijzing naar volksvermaak -vermoedelijk gehouden ter afsluiting van de kermistijd- het katknuppelen, de kat uit (-de ton-knuppelen) waarbij de spelers met knuppels wierpen naar een in een ton opgesloten kat; het doel was de kat uit de ton te bevrijden. Wie erin slaagde de ton stuk te slaan (waardoor de kat kon ontsnappen) was de winnaar.
stoemerik: 1. dommerik. 2. stootsteen; arduinen blok aan beide zijden van een smalle straat of van een inrijpoort dienend ter bescherming van de as van de kar.
zwètzuster: geordende zuster (verwant aan de Gasthuiszuster) genoemd naar het zwart ordekleed horende bij de zusters die de regel van St.-Augustinus aannamen. De orde was ontstaan vanuit caritatieve overwegingen en was in Asse sedert 1819 actief o.m. bij de opvang van de weeskinderen; op deze zusters werd altijd een beroep gedaan bij het afleggen van lijken.
 
Intekenen
 
Het Woordenboek van het Asses, dat het talig patrimonium van West-Brabant definitief vastlegt en bewaart, verschijnt op 15 december. De voorintekenprijs tot 30 september bedraagt 40 euro. Nadien wordt het 46 euro. Voor eventuele verzendkosten wordt 5 euro gevraagd. Bij het werk hoort tevens een cd met dialectopnamen uit diverse West-Brabantse gemeenten. Het woordenboek is ook verkrijgbaar op cd-rom (alleen de taalkundige inleiding wordt in drukvorm aangeboden). Inschrijvingen enkel door storting op bankrekening 734-0084900-34 met vermelding ,,Woordenboek van het Asses''.
 
Inlichtingen: koninklijke heemkundige kring Ascania (voorzitter Flor De Smedt Mollestraat 9, 1730 Asse, tel. 02-452.72.60) of bij de auteur (Lode Pletinckx, Ten Broeke 1,1730 Asse, tel. 02-452.52.78).
 
Het Nieuwsblad - 17-09-2003
 

 
Zusters verbannen uit Oud Gasthuis
 
ASSE - Het fraai gerestaureerde Oud Gasthuis in Asse-centrum is afgelopen weekend nog maar pas heropend als cultuurhuis of het zorgde al meteen voor twee min of meer politiek geladen conflicten. Zo is er bij de heemkring Ascania zware misnoegdheid over de naamgeving van de lokalen. Ook de bar bleef dicht omdat die (nog) niet toegankelijk is voor rolstoelgebruikers.
Historicus Jaak Ockeley had namens de heemkring geadviseerd om de ruimtes te noemen naar verdienstelijke of bekende mensen die aan de site verbonden zijn. Daar waren ook voormalige Gasthuiszusters bij zoals Anne-Marie De Cort, Katharina Van Linthout en Elisabeth Van Langenhove.
Doch blijkbaar kon het voorzetsel zuster bij enkele (vrijzinnige) mensen in de beheerraad van de vzw Den Horinck, die het gebouw zal beheren, niet door de beugel. Uiteindelijk werd beslist enkel de voornamen te behouden. Zo is er nu, enigszins mysterieus, sprake van het lokaal Anne-Marie, het lokaal Elisabeth, enzovoort.
Dat is in het verkeerde keelgat geschoten bij Ascania-voorzitter Flor De Smedt, die uit protest wegbleef bij de opening. ,,Ik wil hier zeker niet de pilarenbijter uithangen, maar dit getuigt van een gebrek aan respect jegens de zusters, aan wie de Assenaar veel meer schatplichtig is dan hij zich wellicht realiseert.''
 
Zusters hebben voorouders verzorgd
,,We mogen toch niet vergeten dat de Gasthuiszusters in dat gebouw 350 jaar lang onze voorouders hebben verzorgd en hen onderwijs hebben gegeven'', zegt Flor De Smedt. Ook voorzitter Lode Pletinckx van de vzw Den Horinck vindt de mutatie van de namen een ongelukkige beslissing. Hij heeft intussen bekomen dat op de bordjes tussen haakjes alsnog de afkorting 'zr.', voor zuster, zal worden toegevoegd. ,,Binnenin de lokalen zal ook een paneel worden bevestigd met een tekst over de persoon naar wie de ruimte werd genoemd'', aldus Pletinckx.
Tijdens het openingsweekend bleef ook de fraai gewelfde bar dicht voor het publiek, hoewel die nochtans klaar is. Uit de gemeentelijke adviesraad voor mensen met een handicap was protest gerezen omdat de plateauliften voor rolstoelgebruikers er nog ontbreken.
Er werd zelfs gedreigd met een symbolisch protest. Het gemeentebestuur besloot dan maar op het nippertje alleen de ruimtes open te stellen die voor iedereen, dus ook voor de minder mobielen, toegankelijk zijn. Verder zou er ook een probleempje zijn met de deuropening van het speciale toilet voor mindervaliden. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 15-09-2003
 

 
Oud Gasthuis wordt veelzijdig cultuurhuis
 
In Asse-centrum beleeft het Oud Gasthuis dit weekend zijn vuurdoop als cultureel gebouw. Voor het vaak misprezen historische gebouw is dat op zich al een historische gebeurtenis. Voor erg veel Assenaren zal het bovendien een verrassend aangename kennismaking worden met de even comfortabele als ruime lokalen aan het Gemeenteplein, die op termijn mee het cultureel kloppend hart van Asse moeten vormen.
 
door Rudy DE SAEDELEIR
 
Een legioen Assese poetsvrouwen, van een zelden geziene omvang, streek woensdagmiddag neer in het Oud Gasthuis voor de laatste loodjes van de voltooiingswerken. Die duurden iets meer dan een jaar en kostten 1,5 miljoen euro. Het koortsachtige tempo van de jongste weken indachtig zal het langverwachte openingsweekend wel onvermijdelijk met schoonheidsfoutjes af te rekenen hebben, maar ze zullen niet opwegen tegen de verpletterende indruk die het vernieuwde gebouw zal maken op de ongetwijfeld vele bezoekers.
,,De realisatie van de herbestemming van het Oud Gasthuis was een calvarieberg, maar de infrastructuur die ter beschikking komt zal binnen enkele jaren een belangrijke stimulans blijken voor het Asses verenigingsleven en voor de culturele uitstraling van de gemeente. Op dit moment zijn er nog geen middelen voor, maar op kruissnelheid zie ik het Oud Gasthuis als thuishaven voor alle culturele actoren, gecombineerd met een eigen cultuurprogramma. Vooral voor beeldende kunst zie ik veel mogelijkheden'', zegt Katlijn Ringoot, tijdens een rondleiding. De Assese cultuurbeleidscoördinator levert met het STEENgoed weekend een eerste staaltje af van samenwerking tussen een tiental diensten en verenigingen.
 
Grote uitstraling
Lokalen zijn er in het Oud Gasthuis in alle maten, met de kapel en de zolder, inclusief een voor de streek uitzonderlijke dakconstructie en een voortreffelijke akoestiek, als extremen. Kleinschalige concerten, tentoonstellingen, cursussen, vergaderingen, recepties, het zal er allemaal kunnen in een ruime en aangename omgeving. Ook de gewelfde bar en de fraai gereconstrueerde binnentuin dragen bij aan de onmiskenbare uitstraling die het geheel geeft. Ook al was het architecturaal geen makkelijke opgave.
,,De moeilijkheid was de historische structuren te rijmen met de nieuwe bestemming en ook nog eens rekening te houden met alle wettelijke voorschriften, zoals de faciliteiten voor mindervaliden.''
 
Assenaar lustte armenhuis niet
 
De site van het Asses Oud Gasthuis kende de voorbije 700 jaar een turbulente geschiedenis, van passantenhuis, over gasthuis, gendarmerie tot rusthuis. Over de vele veranderingen en plunderingen brengt de Assese historicus Jaak Ockeley zondagnamiddag een boeiende uiteenzetting. Eigenlijk is het een mirakel dat het gebouw er vandaag nog staat, want het lot van de site was in de loop van de geschiedenis meermaals bezegeld.
De recente geschiedenis vormde daar geen uitzondering op. Na de oprichting van het rusthuis Hingeheem kwam het Oud Gasthuis in 1970 leeg te staan. De gemeente kocht de site op. Burgemeester Van Wijnendaele wilde niets liever dan er een bulldozer doorsturen, maar Assese erfgoedliefhebbers slaagden er in de site te laten klasseren.
Aan de gebouwen gebeurde jarenlang echter niets en er werd ook veel uit gestolen. Politiek vormde dat geen probleem want de gewone Assenaar droeg het armenhuis nooit in het hart. In 1978 stortte het rechterdeel van de vleugel langs het Gemeenteplein in. Een jaartje later klapte het linkerdeel van de kapel ineen. Pas daarna begon Asse aan wat een slepende (20 jaar) en peperdure restauratie zou worden in vijf fasen. Van de vroegere Hansotte-vleugel (kant Gasthuisberg) viel niets meer te redden. Die werd in 1986 gesloopt. Enkel de noordervleugel (Huinegem), de kapel (het meest oorspronkelijke deel) en de westvleugel zijn overgebleven. (RDS)
 
Drie dagen STEENgoed
 
Voor het STEENgoed weekend van 12, 13 en 14 september in het nieuwe Oud Gasthuis in Asse werd een gevuld programma opgesteld dat vanavond om 19 uur aanvangt met een symbolische overhandiging van het ontwerp van het cultuurbeleidsplan. Daarna volgt de vernissage van vier tentoonstellingen: een kunsttentoonstelling door de lesgevers van Crejong: een tentoonstelling over de renovatiewerken aan de site Oud Gasthuis, de tentoonstelling Merkwaardige stenen in Asse en de tentoonstelling van kunstwerken in/met steen in het kader van de Prijs van Asse. Al deze tentoonstellingen zijn ook toegankelijk op zaterdag van 14 tot 17 uur en zondag van 13 tot 18 uur.
De rest van het programma:
Vrijdag op 20.30 uur: openingsconcert door Sanzuniek
Zaterdag van 14 tot 17 uur: tweedehandsboekenverkoop door de bibliotheek van Asse, de Grote Leerweek in samenwerking met het OCMW (leren voor volwassenen: infostands en proeflessen). Om 15 uur is er een lezing met als thema Steen.
Zondag van 13 tot 18 uur: Open Monumentendag, wandelzoektocht met als thema Merkwaardige Stenen, de geschiedenis van het Oud Gasthuis door historicus Jaak Ockeley en Hollandse tegels door Thierry de Clippele, muziek en kinderanimatie en de dag van het orgel (informatie door Orgelkring Asse-Hoppeland). Het geheel wordt afgesloten met de prijsuitreiking van de gemeentelijke wedstrijd Prijs van Asse (17 uur) en de prijsuitreiking van de wandelzoektocht Merkwaardige Stenen (18 uur).
De toegang is drie dagen gratis. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 12-09-2003
 

Sporen naar oude Sint-Gorikskerk
 
Op een stuk weide vlak naast het bekende Middeleeuwse Torenhof in Kobbegem (Asse) zijn archeologen begonnen aan het blootleggen van de restanten van de oude Sint-Gorikskerk. Het perceel wordt binnenkort verkocht als bouwgrond. Het was dus nu of nooit om te achterhalen wat er ooit gebeurde met het eerste kerkje van Kobbegem.
 
door Rudy DE SAEDELEIR
 
Het verhaal van Kobbegem is een vreemd verhaal, omdat het dorpscentrum zich in de loop van de geschiedenis blijkbaar een kleine kilometer verplaatste. Het allereerste kerkje, in de 12de eeuw, bevond zich vlak naast het Torenhof, de fraaie hoeve die zich vandaag aan de buitenrand van het dorp bevindt. Hoe de kerk er uit zag, wanneer en hoe ze verdween of plaats maakte voor de nieuwe kerk, daar hebben historici nog steeds het raden naar. Mogelijk kunnen de huidige opgravingen daar een nieuw licht op werpen.
,,Wellicht waren er op een gegeven moment in Kobbegem zelfs twee kerken, wat te maken had met de rivaliteit tussen Gent en Affligem. De Sint-Gorikskerk hing, net als de Zellikse Sint-Bavokerk, af van de Gentse Sint-Baafsabdij, terwijl de Maria-Magdalenakerk aan de abdij Affligem toebehoorde'', weet Flor De Smedt van de heemrking Ascania.
Een redelijke hypothese is dat de eerste kerk compleet werd geplunderd door de Vlamingen tijdens de Successieoorlog tussen Brabant en Vlaanderen in 1356. Achteraf kreeg de (huidige) tweede kerk de naam van beide heiligen: Maria Magdalena en Sint-Goriks. Wat op zich trouwens ook een zeldzaamheid is.
 
Kindergraven onder graszoden
Dat de eerste plek ooit heilige grond was blijkt verder uit het feit dat het perceel tot vandaag eigendom is gebleven van de kerkfabriek van Kobbegem. Die besliste een tijdje geleden het stuk te verkopen, om met de opbrengst de pastorij van Kobbegem te kunnen renoveren. Vanwege de huidige opgravingen werd de tweede koopdag uitgesteld tot 22 september.
De gestarte opgravingen door het Instituut voor het Archeologisch Patrimonium (IAP) hadden al snel resultaat. ,,Het terrein moet indertijd serieus zijn afgegraven'', stelt archeoloog Stephan Van Bellingen vast. ,,De fundering blijkt grotendeels verdwenen en we stootten al op nauwelijks dertig centimeter diepte op verschillende 14de eeuwse kindergraven. Op enkele plaatsen waren de beenderen nauwelijks bedekt met wat graszoden. Er zijn opvallend veel kinderen tussen, wat er op duidt dat men de kinderen wellicht groepeerde. Alle geraamten worden nu voorzichtig blootgelegd, nauwkeurig geïnventariseerd en onderzocht. Dat levert mogelijk aanwijzingen op over ziekten of plagen die hebben geheerst.''
 
Het Nieuwsblad - 25-07-2003
 

 
Afrit 9
Joris Spanhove (90) wist altijd al dat hij pater zou worden
,,In mijn hele leven heb ik nog nooit gekust''
 
We leven zo akelig doelgericht. Recht van A naar B. Maar wat ligt daartussen? En wat gebeurt er wanneer we tussen A en B afslaan? We deden het. Op autostrades en stadsringen namen we afrit negen en belden aan één van de eerste huizen aan. Vandaag nemen we afrit 9 op de Brusselse ring. We rijden door tot op de Brusselsesteenweg in Asse. Daar, in het klooster van de Broeders van het Heilig Hart woont de negentigjarige Joris Spanhove, pater op rust.
 
Negentig is pater Joris Spanhove nu. Maar hij is goed van geest gebleven. En wanneer zijn discours hevig wordt, schudt de pater nog een overtuigend gebaar uit zijn armen. Hier tegenover me zit een rechtlijnig mens, in een tijd die langs alle kanten kronkelt. ,,Nu staat de preekstoel in de VRT, voor ons staat hij nog altijd in de kerk.''
 
door Paul DEMEYER
 
,,Ik heb eigenlijk altijd geweten dat ik pater zou worden. We waren thuis heel erg gelovig. Moeder bad elke avond samen met haar tien kinderen. En vader - hij was kleermaker - was al even christelijk. De burgemeester mocht aan de deur staan, mijn vader stopte niet met werken. Maar kwam de pastoor langs, dan liet hij meteen alles vallen en kwam mee praten.''
 
,,Misschien bent u te jong om zich een christelijk gezin te kunnen voorstellen. Voor de generatie van vandaag staat de preekstoel in de VRT. Voor ons staat die nog altijd in de kerk.''
 
Maar hebt u nooit willen trouwen en een vrouw liefhebben?
 
,,Nee. Ik heb nooit naar een vrouw verlangd. Al was de verleiding er wel volop. Ik was jarenlang gewestproost van de Boerinnenjeugdbond. Dus constant omringd door jonge vrouwen. Toen ik die functie kreeg, was ik amper 25 jaar. Maar ze wisten dat ze mij niet moesten benaderen. Ze hielden dus hun afstand. Ik kan u zeggen: ik heb nooit iemand gekust. Een enkele keer ben ik wel gekust geworden. Door een vrouw die niet wist dat ik het liever niet had. De andere lachten daar dan om.''
,,Maar maak alsjeblief geen preuts geval van mij. Ik kan het absoluut aanzien wanneer verliefde mensen elkaar een kus geven.''
 
Maar was u dan niet nieuwsgierig?
 
,,Nieuwsgierig niet. Wel leergierig. Dat is een verschil. De nieuwsgierige participeert. De leergierige is louter toeschouwer. Mijn leergierigheid werd beantwoord. Als professor moraal wist ik veel meer over het seksuele leven van de mens, dan de jeugd. Ik wist dat homofilie bestond en pedofilie ook. Al wilde men ons toen nog graag doen geloven dat die zaken alleen maar theorie waren.''
 
Die aanklacht knaagt nog
U wist dat de praktijk bestond?
 
,,Zeker. Als priester hoor je veel. Jonge mensen kwamen me vertellen hoe het er bij hen thuis aan toe ging. Jongens en meisjes die door één van de ouders werden lastig gevallen.''
 
Wat deed u toen?
 
,,Dan lichtte ik de parochiepriester in. Of de moeder van het gezin. Ik heb eenmaal iemand aangeklaagd. En eerlijk: ik voel me daar nog altijd niet goed bij. Het knaagt nog.''
 
,,Ik heb ook geleerd dat het als priester zeer moeilijk is je te mengen in het reilen en zeilen van een gezin. En in een koppel moet je al helemaal niet tussenkomen. Want wat gebeurt er? Je kiest bijvoorbeeld de kant van de vrouw, dan krijg je meteen de vader en de kinderen tegen jou. En korte tijd later kan het gebeuren dat ook de vrouw zich tegen jou keert. Ik heb die les vrij snel geleerd.''
 
Waarom zijn er nu zoveel scheidingen?
 
,,Dat is simpel: omdat de christelijke reflex weg is uit de samenleving. Je zag dat ook bij de laatste parlementsverkiezingen, CD&V blijft verliezen. Ze hebben natuurlijk het nadeel dat de SP.A momenteel met Stevaert en Vandenbroucke over twee opvallende figuren beschikt. Die mannen zijn erin geslaagd het socialisme te herdefiniëren. Mijn broer Albert was ook zwaar gecharmeerd geraakt door die partij. En toch stemde hij nog CD&V.''
 
Waarom missionarissen een baard hebben
U gaf les aan een school waar men missionarissen opleidde. Zelf bent u nooit op missie gestuurd.
 
,,In het laatste jaar van de opleiding moest je je baard laten groeien om aan te geven dat je graag missionaris wilde worden. Dat was toen de code. Ik wilde zeer graag naar de missies, en dus liet ik mijn baard staan. Maar nog voor het schooljaar ten einde was, had de overste al gezegd: Spanhove, scheer u maar. U gaat niet naar de missies. We hebben u nodig op school. En zo is het gebeurd dat ik 25 jaar in het onderwijs stond.''''
 
,,Lesgeven deed ik zeer graag. Ik was een strenge. IJverde ervoor dat de leerlingen diamanten in hun hoofd hadden. Zo noemde ik de vijftig wijze Latijnse spreuken, die ze uit het blote hoofd moesten kennen.''
 
Hebt u mensen in de klas gehad, die later beroemd zijn geworden?
 
,,Jaak Gabriëls heeft nog bij mij gezeten. Een schuchtere jongen. Hij studeerde heel hard. Ik had echt mijn twijfels toen hij in de politiek ging. Die piste had ik nooit voor hem gezien. En zeker niet als VLD'er''
 
Naast uw lesgeven schreef u ook boeken.
 
,,Ik denk dat ik alles samen tien boeken heb geschreven. Eén daarvan Studentenkoppen en paterharten haalde toch een verkoop van 3.000 exemplaren. Maar het meest trots ben ik op mijn novelle Ik vond mijn broer. Dat is in vijf talen vertaald. Die ging over een Vlaamse jongen die zich misdraagt in de christelijke zin van het woord.''
 
Pardon?
 
,,Wel ja, stelen, bedriegen, drinken. Zijn ouders sturen hem weg. Hij trekt naar Amerika. Daar sluit die jongen zich bij het leger aan. Terwijl een andere broer van hem missionaris wordt op een eiland nabij Japan. Dan trekt Amerika ten oorlog tegen Japan. De weggelopen broer valt het eiland aan waar de broer-missionaris zit. Hij wordt neergeschoten en vlak voor hij sterft, valt hij nog in de armen van zijn broer-missionaris. De stervende broer kan nog net moeder, zeggen. Niet mother, alhoewel hij al zoveel jaren in Amerika woont.'' (Pater Joris begint hevig te wenen.) ,,Sorry hoor. Ik moet voortdurend aan mijn eigen moeder denken.''
 
Paters bezwijken voor vrouwen
U was een aantal jaren provinciaal overste. Kon u met die macht overweg?
 
,,Macht? Ik werd vooral geconfronteerd met onmacht. In die periode begon de kerk leeg te lopen. De ene pater na de andere trad uit. Het was soms dweilen met de kraan open.''
 
Waarom traden paters uit?
 
,,Dat moet u toch niet vragen? Omdat ze een vrouw hadden leren kennen, natuurlijk. Sommige vrouwen waren daarin heel hard. Ze zeiden: die priester zal ik krijgen en ze kregen hem. Het gebeurde zelfs dat vrouwen het arrangeerden dat ze zwanger raakten. Dan was de priester natuurlijk gezien.''
 
Was u toen kwaad op de vrouwen?
 
,,Maar nee. Onlangs ben ik zelfs nog naar het 25-jarig huwelijksjubileum gegaan van een uitgetreden priester. Zijn dochter had me geïnviteerd. Maar niet alle priesterhuwelijken kenden zo'n gelukkig verloop. Er zijn nogal wat priesters die ondertussen alweer zijn gescheiden.''
 
Allergisch voor mij
Hoorde u veel biecht?
 
,,In Opwijk zat ik per maand zestien uren in de biechtstoel. Maar ik ga u niet verklappen wat ik daar allemaal hoorde. Het zal u misschien verwonderen, maar onder priesters heb ik het nooit geweten dat iemand uit de biecht klapte.''
 
Bij wie ging u zelf te biechten?
 
,,Bij een confrater, die op zijn beurt bij mij biechtte. Zo stonden we quitte.''
 
Hebt u ooit met iemand zo hard ruzie gemaakt dat u die persoon daarna nooit meer zag?
 
Voor de eerste maal denkt Joris Spanhove heel lang na, dan aarzelend: ,,Ik wik mijn woorden... Laat het me zo zeggen: er zijn mensen van wie ik weet dat ze allergisch zijn aan mij. Hen zoek ik niet te veel op.''
 
U bent negentig. U zag al veel mensen overlijden. Zijn zij ondertussen uit de dood opgestaan?
 
,,Ja. Dat ben ik zeker. Er is leven na dit leven. Maar ons menselijk denken schiet tekort - onze woorden zeker - om duidelijk uit te spellen hoe dat leven in elkaar steekt.''
 
De woongids
 
Kent u uw buren?
 
,,Ik ken ze heel goed. Er zijn minstens vijf mensen waar ik zomaar kan langslopen, waar ik altijd welkom ben. Maar het is natuurlijk niet meer zoals vroeger, toen je bij elkaar langs de achterdeur binnenkwam.''
 
Hebt u nooit een eigen huis gewild?
 
,,Mijn hele leven woon ik in een ruimte met één, soms twee kamers. Ik heb ook bijna niets van persoonlijke bezittingen. Ik ben een gemeenschapsmens. Ook daarom ben ik in het klooster gegaan. Ik vind het formidabel zoveel met anderen samen te zijn: samen bidden, samen eten, samen ontspannen.''
 
Bent u vaak verhuisd in uw leven?
 
,,Een keer of tien. Maar daar ik over bijna niets beschik is een verhuizing nooit ingrijpend, gewoon wat dozen vullen.''
 
Wat is de langste tijd dat u ooit van huis weg was?
 
,,De congregatie stuurde me een paar keer uit voor kortere missies. Ik was ooit drie maanden in Congo, drie maanden in Brazilië en eens twee maanden in Canada. Maar ik wou nooit over de wereldbol zwerven.''
 
Komt u nog wel eens in uw ouderlijk huis?
 
,,Nee. Maar het huis staat er wel nog altijd. Ik zie het soms nog wel eens. Maar er wonen nu mensen in, die ik niet ken.''
 
Het Nieuwsblad - 30-06-2003
 

 
Restauratie rechtervleugel Oud-Gasthuis uitgesteld
 
ASSE - De zachte restauratie van de rechtervleugel van het Oud-Gasthuis in Asse valt in het water. In de plaats komt er, binnen drie of vier jaar, een grondige restauratie.
De voltooiingswerken van de gerestaureerde linkervleugel (kant Huinegem) zijn bezig. In de begroting van dit jaar was ook een half miljoen euro ingeschreven om de rechtervleugel (kant vredegerecht) te restaureren, zij het enkel de buitengevel. Maar het blijkt dat Asse toch op subsidies kan rekenen om deze vleugel in zijn geheel te restaureren. Het dossier moet echter nog worden ingediend, zodat de realisatie ten vroegste over drie jaar mag worden verwacht. Er gebeurt wel een vooronderzoek naar dringende instandhoudingswerken voor deze vleugel.
Voor de rechtervleugel is er een consensus dat hij voor het grootste deel ter beschikking wordt gesteld van heemkring Ascania. Het gaat om de gewelfde kelder, de zolder en een van de twee plaatsen op het gelijkvloers. Ascania had gehoopt enkele plaatsen te krijgen in de linkervleugel, maar daar komt niets van in huis. Ascania heeft een archief van 185 lopende meter.
Het einde van de werken aan de voorzijde en de vleugel Huinegem is gepland voor september. Wie deze, naar verluidt magnifieke, lokalen mag gebruiken is nog niet beslist, al lijkt de jeugddienst de grootste kanshebber. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 18-06-2003
 

 
Brochure over Sint-Stevenskerk
 
MOLLEM - De heemkring Ascania stelt zondag 15 juni een geïllustreerde brochure voor over de symboliek aan de Mollemse Sint-Stevenskerk. Deze kerk heeft de vorm van een Latijns kruis, wat zoals bekend herinnert aan de kruisdood van Jezus.
Maar er zijn ook veel vragen waarop de antwoorden minder eenvoudig zijn. Zoals: waarom zitten (of zaten) de vrouwen aan de linkerkant van de middengang? Waarom heeft een kerk een toren en waarom ligt ze op een hoogte? Wat had de abdij Affligem te maken met de bouw van de nieuwe Mollemse kerk in 1755? Wie schilderde de Kruisiging van Christus op het hoogaltaar? Wat heeft orgelmaker Jan Bremser (+ 1656) te maken met het Le Blas-orgel uit 1759? Waarom is Sint-Stephanus de parochiepatroon van Mollem? Hoe komt het dat een deel van Brussegem parochiaal tot Mollem behoort?
Wie de antwoorden wil weten kan zondag om 14.30 uur in de kerk van Mollem komen luisteren naar de toelichting die dokter-historicus Jaak Ockeley geeft over de historiek en de symboliek van het parochiaal kunstpatrimonium. De begeleidende brochure bevat 72 bladzijden met 26 paginagrote afbeeldingen. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 13-06-2003
 

 
Boek over pater Albert De Rop m.s.c.
 
Van Jean-Pierre Coppieters verscheen het boek Nooit de moed opgeven, de bio- en bibliografie van zijn grootoom-missionaris Albert De Rop m.s.c. (1912-1980). De Walfergemse missionaris verbleef van 1937 tot 1946 in Imbonga (Congo) waar hij een melaatsendorp stichtte. Bij zijn terugkeer behaalde hij twee licentiaten en een doctoraat in Afrikaanse talen. Van een tweede missie kwam door allerlei omstandigheden niets meer in huis. Van in de jaren '60 tot aan zijn dood was hij aalmoezenier in het rusthuis Sint-Carolus in Sint-Katherina-Lombeek. De grote verdienste van pater Albert, of nonkel Bert voor de auteur, lag in zijn engagement als verpleger en zijn liefde voor cultuur, mensen en taal. Hij schreef ook veel heemngebonden artikelen in het tijdschrift van Ascania. Het door zijn alter-ego Cop geïllustreerde boek bevat 180 bladzijden en kost 11 euro. Het is verkrijgbaar bij de auteur, Veegang 53 in Asse, tel. 02-452.35.21. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 22-05-2003
 

 
Wie verhuist naar vredegerecht?
 
ASSE - De beslissing van het gemeentebestuur om nu ook de rechtervleugel - het vredegerecht - van het Oud Gasthuis in het centrum van Asse te renoveren, opent nieuwe perspectieven. De vzw cultureel centrum Den Horinck, de beheerder van de culturele gebouwen, overlegt met het gemeentebestuur over hoe die rechtervleugel best gebruikt kan worden. Zo wordt gedacht er een aantal gemeentelijke diensten in onder te brengen. Ook de vzw Jeugdwerking is vragende partij. Verder bestaat de mogelijkheid om in de gerenoveerde rechtervleugel de heemkundige kring Ascania en aan Adoptiedorpen Roemenië onder te brengen. (VDCL)
 
Het Laatste Nieuws - 07-03-2003
 

 
Een halve eeuw heemkring Ascania
 
ASSE - Heemkring Ascania uit Asse vierde haar vijftigste verjaardag. Daarmee is Ascania de oudste nog actieve heemkring in de provincie Vlaams-Brabant. Intussen zijn niet minder dan zesduizend bladzijden over de lokale geschiedenis verschenen in het tijdschrift van Ascania. In de Ascaniabibliotheek staan al zeventig eigen boeken en brochures. Het archief van Ascania, in de achterbouw van de bibliotheek in het centrum van Asse, is iedere donderdag open van 18 tot 21 uur. Het archief omvat meer dan 1.600 boeken. Het dagelijks bestuur bestaat uit voorzitter Flor De Smedt, Jozef Van Haver en Jaak Ockeley. Zij dromen van een eigen museum in het Oud Gasthuis als de restauratie achter de rug is. (VDCL)
 
Het Laatste Nieuws - 05-03-2003
 

 
Heemkunde zit Asse in het bloed
 
In het parochiezaaltje van Walfergem wordt vanavond het feestjaar rond 50 jaar heemkring Ascania ingezet.
 
door Rudy DE SAEDELEIR
 
De kring bouwde in die halve eeuw een indrukwekkende schat op aan herinneringen en kennis van het heem over Asse, de Assenaren en hun verwezenlijkingen, zoals medeoprichter wijlen Eugeen Van den Broeck het destijds formuleerde.
Asse was al in 1911 de bakermat van de geschied- en oudheidkundige vereniging Eigen Schoon. In 1941 werd een eerste heemkring opgericht door VTB-man (en de latere burgemeester) Gerard Van Wijnendale, doch die verwaterde toen hij in de politiek ging. Lode van de Perre, als nieuwe VTB-man, nam dan het voortouw in wat op 4 februari 1953 resulteerde in stichting van de heemkring Ascania. In Vlaams-Brabant is het vandaag de oudste nog actieve heemkring.
Het tijdschrift produceerde bijna 6.000 bladzijden lokale geschiedenis. Voorzitter Flor De Smedt: ,,Onze verzameling Assese publicaties in de Ascania-bibliotheek omvat 70 eigen boeken en brochures en groeit nog ieder jaar aan''.
 
Dromen van een museum
Het archief van Ascania in de achterbouw van de bibliotheek aan de Steenweg, open iedere donderdag van 18 tot 21 uur, omvat ruim 1.600 boeken en brochures over plaatselijke geschiedenis, heraldiek, genealogie en archeologie. Alles zit er mooi geordend.
,,Onze grote droom is een museum'', zegt De Smedt. ,,Zo is er de 18de eeuwse apotheek van het gasthuis die al volle dertig jaar is opgeborgen, onze verzameling devotieprentjes, ons wijnwinkeltje, de Romeinse voorwerpen, schilderijen en tekeningen van Karel de Bauw, schilderijen uit het oude Gasthuis, de knipwerken van Eugeen van den Broeck of de voorwerpen in verband met hop en bier. Hopelijk komt daar na de restauratie van het Oude Gasthuis plaats voor''.
 
Zit er geen fut meer in de Assenaren?
 
Asse heeft niet meer die aantrekkingskracht op zijn hinterland als in het eerste millennium. ,,Eigenlijk is het verhaal van Asse in de jongste vijf, zes eeuwen er eentje in mineur'', vindt historicus Jaak Ockeley. ,,Waarbij we ons moeten afvragen: waar blijft het initiatief van Asse zelf? Waar is de oude fierheid naartoe? Zit er geen fut meer in de Assenaren, hebben zij geen visie voor een lange termijn meer?''
De centrumfunctie van Asse is zeker 2.000 jaar oud. De Romeinse steenstraat van Bavai naar Asse, met de kaarsrechte verbinding tussen Kesterberg en de Moretteberg, dateert van rond 60 na Christus. Maar van hét centrum van de Romeinse wereld in West-Brabant evolueerde Asse tot een kleinstedelijk centrum, dat nog wel aantrekkingskracht uitoefent op zijn hinterland, maar helemaal niet meer die allure heeft van het eerste millennium.
Dat Asse geen stad werd als Halle en Vilvoorde ligt volgens Ockeley aan het ontbreken van een bevaarbare waterloop, hét transport van de Middeleeuwen. Bovendien deelde het door zijn ligging wat te vaak in oorlogsgeweld. Toch bleef Asse ook in de 18de eeuw een belangrijk centrum in West-Brabant. Uit die tijd stamt ook de aanwezigheid van de regionale belastingdiensten. In de recente geschiedenis was Asse jarenlang de enige in West-Brabant dat eveneens muziekonderwijs aanbood. Verder werd er in de jaren '50, als eerste in West-Brabant, een waterleidingsnet aangelegd. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 28-02-2003
 

 
Pater Spanhove uit Asse schrijft boek over missionaris Alfons Walschap
De vergeten broer van Gerard
 
Van pater Joris Spanhove verschijnt het boek Pater Alfons Walschap m.s.c., missionaris, componist, literator. Alfons Walschap (1903-1938) was de broer van de grote Vlaamse romancier Gerard Walschap. Hoewel hij sterk in diens schaduw stond, noemde Gerard hem ,,een groter schrijver dan ikzelf''.
 
door Rudy DE SAEDELEIR
 
Spanhove werkte tien jaar aan het boek over de veel te jong gestorven pater van de Assese missionarissen van het Heilig Hart. Alfons overleed op amper 35-jarige leeftijd aan dysenterie. ,,Hij sukkelde al van jongs af aan met zijn nieren. Eigenlijk was hij lichamelijk helemaal niet opgewassen voor de zware taak van missionaris'', zegt de auteur.
Alfons was vijf jaar jonger dan Gerard. Hij volgde de religieuze voetsporen van zijn grote broer. Maar waar deze na een geloofscrisis werd weggezonden, zette de jonge Alfons door. ,,Al wilde hij eerst eigenlijk ook vertrekken, maar Gerard heeft hem dat verboden'', zegt de auteur.
De relatie tussen de broers is steeds zeer intens gebleven. Dat is de reden waarom de naam Gerard in het boek al bijna even vaak valt als die van het onderwerp. ,,Dat viel bijna niet te scheiden. De nalatenschap van Gerard bevat namelijk tientallen getuigenissen over hoe Fons was. Er zijn de zes brieven van Fons aan zijn broer, de geloofscrisis tussen de broers en de grote genegenheid van beiden jegens pater Jans, die hun creatieve geesten aanwakkerde. Gerard heeft ook een deel van Fons' literair werk uitgegeven. Het prachtigste vind ik de brief die Gerard aan zijn familie schreef bij het afscheid van Fons. Indrukwekkend en heel erg ontroerend. Hoewel Gerard later evolueerde naar vrijzinnige, bewijst de brief dat hij nooit de achtergrond van zijn geloof kwijt speelde.''
 
Al zingend gestorven
Meer nog dan als literator moet Alfons Walschap volgens Spanhove worden geroemd voor zijn muzikale talenten. ,,Het was een man met veel fantasie, humor en een grote muzikale gave. Hier in Asse heeft hij nog zes jaar het koor gedirigeerd, maar het interessantst zijn de composities die hij als missionaris in Congo schreef, geïnspireerd op de inlandse gezangen. Ik heb er enkele in het boek opgenomen. Wie de zwarte cultuur kent, weet dat alles daar al dansend en zingend gebeurt. Dat fascineerde hem mateloos. Ik laat hun bloed over mij komen en componeer van daaruit verklaarde hij. Zelfs op zijn ziekbed zong hij nog zijn negerliederen. Hij is praktisch al zingend gestorven. Zijn graf bestaat trouwens nog. Hij ligt begraven achter Sint-Rochus in Borgerhout.''

Pater Alfons Walschap m.s.c. door pater J. Spanhove telt 300 bladzijden en 80 illustraties. Het kost 13 euro, exclusief drie euro verzendingskosten. Bestellen kan via pcr 000-0529779-62 van J. Spanhove, Brusselsestw. 127, 1730 Asse.
 
Pater Spanhove wordt 90
 
Pater Joris Spanhove wordt morgen 90 jaar. Spanhove was nooit een missionaris, maar voor velen is hij zonder meer het levend monument van de congregatie van de Missionarissen van het Heilig Hart, met kloosters in Asse, Borgerhout, Beernem, Herent en Beek-Bree.
Vooral de heemkundige verdiensten van de kloosterling, in hoofdzaak voor Asse en Brabant, kunnen nauwelijks worden overschat. De heemkring Ascania wijdde in 1988, bij Spanhove's 75ste verjaardag, al eens een speciaal nummer van haar tijdschrift aan de geboren Meetjeslander. Alleen al de opsomming van zijn publicaties omvatte zestien bladzijden. In 1981 werd Spanhove geridderd in de Leopoldsorde, wat volgens zijn confraters maar een zwakke erkenning was van zijn verdiensten.
Ook als professor geschiedenis en gewestproost van de BJB (de toenmalige boerinnenjeugd) heeft hij in West-Brabant op duizenden mensen een onuitwisbare indruk gemaakt. Ascania, dat eind deze maand haar vijftigste jaargang feestelijk inzet, zal bij die gelegenheid trouwens een speciaal huldebetoon brengen aan de pater. (RDS)

Het Nieuwsblad - 18-02-2003
 

 
Dorpskerk én historische gebouwen Bekkerzeel officieel beschermd
 
BEKKERZEEL - De bescherming van het Hof ter Zittert, de Sint-Godarduskerk, de kerkhofmuur en de pastorie van de Assese deelgemeente Bekkerzeel is nu officieel. Het besluit verscheen in het Belgisch Staatsblad. Meteen werd ook de hele dorpskern van Bekkerzeel als dorpsgezicht beschermd.
De aanvraag tot bescherming werd in 2001 ingediend. Rechtstreekse aanleiding was de bouwaanvraag om naast de kerk van Bekkerzeel een hotel-gasthof te bouwen. De heemkring Ascania uit Asse was van oordeel dat dit hotel het dorpsgezicht van Bekkerzeel grote schade zou toebrengen.
Vlaams minister Van Grembergen pakte uit met een voorlopig beschermingsbesluit. Het Assese schepencollege ging akkoord met de bescherming van de Bekkerzeelse dorpskern, maar verzette zich tegen de bescherming van de historische gebouwen. Minister Van Grembergen hield evenwel voet bij stuk en besloot dus niet alleen de dorpskern te beschermen maar ook het Hof ter Zittert, de Sint-Godarduskerk, de kerkhofmuur en de pastorie te beschermen als monumenten. Het is dus erg onwaarschijnlijk dat er ooit een hotel in Bekkerzeel komt. (VDCL)
 
Het Laatste Nieuws - 13-02-2003
 

 
Hotel maakt geen kans meer in Bekkerzeel
 
In het Belgisch Staatsblad verscheen de definitieve klassering als monument van het Hof ter Zittert, de Sint-Godarduskerk, de kerkhofmuur en de pastorie van Bekkerzeel (Asse). Daarnaast wordt ook de hele dorpskern van Bekkerzeel als dorpsgezicht beschermd.
De Bekkerzeelse beschermingsprocedure was een uitloper van de heisa rond de plannen die in 2001 opdoken, om naast de kerk een gasthof met 22 kamers op te trekken. Het dorp zelf reageerde erg verdeeld, maar de heemkring Ascania diepte een oud gemeentelijk dossier uit 1980 op en diende het zelf in. Dankzij een voorlopig beschermingsbesluit van minister Van Grembergen raakten de hotelplannen, die de steun kregen van het gemeentebestuur, alsnog gedwarsboomd.
Het Asses schepencollege verzette zich niet tegen een individuele bescherming van de historische panden in het kleinste dorpje van Asse, maar adviseerde de bescherming als dorpsgezicht negatief. De minister volgde die visie niet en schaarde zich achter het volledige beschermingsvoorstel. Een en ander betekent dan ook dat een hotel, zoals het twee jaar geleden op tafel lag, bijna geen enkele kans meer maakt. (RDS)
 
Het Nieuwsblad - 11-02-2003

Documenten

Comments